بررسی توانایی مدیریت بر ثبات سود شرکتها و کیفیت اقلام تعهدی در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

اهداف حسابداری و گزارشگری مالی بیشتر برخاسته از نیازهای اطلاعاتی استفاده کنندگان برون سازمانی است. هدف اصلی گزارشگری مالی بیان وضعیت مالی و عملکرد واحد تجاری برای اشخاص بیرون از واحد تجاری جهت کمک به آنها در اتخاذ تصمیمات مالی است. ابزار اصلی انتقال اطلاعات به اشخاص مذکور، صورت های مالی اساسی و یادداشت های پیوست این صورت ها است که محصول نهایی فرآیند حسابداری و گزارشگری مالی محسوب می شود. صورت سود و زیان به عنوان مبنایی برای تصمیمات سرمایه گذاری و سایر تصمیمات محسوب می شود. اندازه گیری سود دوره ی مالی همیشه یکی از چالش های پیش روی تدوین کنندگان استانداردهای حسابداری بوده است. سرمایه گذاران برای ارزیابی سود آتی و دورنمای جریان های نقدی شرکت و همچنین ارزیابی جریان های نقدی آتی که از طریق سود سهام و افزایش قیمت سهام عاید آنها خواهد شد بر اطلاعات سود گزارش شده تاکید فراوانی دارند اما از آنجا که سود گزارش شده دارای دو بخش تعهدی و نقدی است و با توجه به اینکه احتمال دارد مدیریت برای رسیدن به اهداف خود بخش تعهدی و در نتیجه سود را دستکاری کند، بنابراین بجای اینکه فقط به کمیت سود به عنوان یک رقم توجه شود باید به کیفیت آن نیز توجه شود. تحقیقات زیادی تا کنون در زمینه کیفیت سود انجام شده است اما بررسی این موضوع که توانایی های مدیران چه تاثیری بر روی ثبات سودها و کیفیت اقلام تعهدی گزارش شده خواهد داشت مورد توجه محققین قرار نگرفته است که در این تحقیق به بررسی این موضوع پرداخته می شود.

Keywords:

کیفیت سود , توانایی مدیریت , ثبات سود , اقلام تعهدی , بورس اوراق بهادار تهران