بررسی رابطه سرمایه گذاری ناکارآمد و تحول دیجیتال با نقش تعدیل گری محدودیتهای مالی شرکتها

جامعه جهانی در مرحله حساسی از تحول دیجیتال است. علاوه بر توسعه سرمایه گذاری افزایش کارایی سرمایه گذاری به دلیل محدودیت منابع، از اهمیت فراوانی برخوردار است. فرایند تامین مالی و ترکیب بهینه ساختار تامین مالی و اخذ تصمیم در مورد سرمایه گذاری منابع بدست آمده در بخشهای مختلف داراییها از جمله مسائل با اهمیت در حوزه تصمیم گیری مدیریت می باشد. لذا این پژوهش با هدف بررسی رابطه سرمایه گذاری ناکارآمد و تحول دیجیتال با نقش تعدیل گری محدودیتهای مالی (مورد مطالعه ۱۲۹ شرکت بورس اوراق بهادار تهران بین دوره زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ صورت گرفت. روش پژوهش از نوع توصیفی پیمایشی و تحلیل رگرسیون با استفاده از داده های تابلویی است. یافته ها نشان داد که بین بهره وری سرمایه گذاری و دیجیتالی شدن سرمایه گذاری ناکارآمد و محدودیت مالی، محدودیت مالی و سطح دیجیتالی شدن ارتباط معکوس و معناداری برقرار است همچنین محدودیت مالی نقش تعدیلگری بین سرمایه گذاری ناکارآمد و سطح دیجیتالی شدن شرکت ها دارد.

Keywords:

محدودیت مالی , بهره وری سرمایه گذاری , سرمایه گذاری ناکارآمد , تحول دیجیتال