بررسی رابطه بین انگیزه بخشی و بهره وری کارکنان در شهرداری های استان خراسان رضوی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین انگیزه بخشی و بهره وری کارکنان انجام شده است. ابزار جمع آوری داده ها عبارت بود از پرسشنامه که پایایی آن با ضریب ۰/۶۱۷ تایید شد. برای بررسی روایی از تحلیل عاملی در نرم افزار SmartPLS استفاده شد و سوالاتی که بار عاملی کمتر از ۰/۴ داشتند مانند مولفه های ۱ و ۲ انگیزه بخشی و مولفه ۵ بهره وری کارکنان از تحلیل نهایی حذف شدند. بررسی ویژگی های آماری مولفه ها نشان داد که مولفه هایی مانند «مشارکت در تصمیم گیری سازمانی» بیشترین تاثیر را بر انگیزه کارکنان داشته است، در حالی که مولفه هایی مانند «توجه به نظرات کارکنان» و «فرهنگ سازمانی» نیازمند بهبود هستند. در بخش بهره وری کارکنان مولفه تاثیر پاداش های مالی بیشترین میانگین را داشت. برای تحلیل رابطه بین متغیرها ابتدا با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نرمالیتی داده ها بررسی شد که نشان داد تمام متغیرها نرمال نیستند. بنابراین، از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد. نتایج نشان داد که رابطه منفی و معناداری بین جنسیت و انگیزه بخشی وجود دارد، در حالی که رابطه بین جنسیت و بهره وری کارکنان غیرمعنادار بود. همچنین رابطه مثبت و معناداری بین انگیزه بخشی و بهره وری کارکنان مشاهده شد. در نتیجه، پژوهش حاضر نشان داد که افزایش انگیزه بخشی می تواند به بهبود بهره وری کارکنان کمک کند. مدیران باید به ارتقاء انگیزه بخشی از طریق ایجاد محیطی پشتیبان و امکان مشارکت در تصمیم گیری توجه کنند و از پاداش های مالی به عنوان ابزاری برای افزایش بهره وری استفاده کنند.

Keywords:

انگیزه بخشی , بهره وری کارکنان , تحلیل همبستگی , آزمون اسپیرمن