اقتصاد چرخشی و کاهش پسماند: راهکاری جامع برای توسعه پایدار

Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 17

This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

MMEA02_589

تاریخ نمایه سازی: 21 بهمن 1404

Abstract:

اقتصاد چرخشی به عنوان یک پارادایم تحول آفرین در مدیریت منابع و پسماند پاسخی جامع به چالش های نظام اقتصادی خطی سنتی ارائه می دهد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با استفاده از روش شناسی ترکیبی (کیفی-کمی)، به بررسی نظام مند ابعاد مختلف اقتصاد چرخشی با محوریت راهکارهای کاهش پسماند می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که پیاده سازی اصول اقتصاد چرخشی از طریق سه محور اصلی امکان پذیر است: ۱) طراحی هوشمند محصولات بر اساس اصول اکولوژیک ۲) توسعه مدل های کسب و کار نوین مانند سیستم های محصول خدمت ۳) تدوین سیاست گذاری های یکپارچه در سطح کلان. این سه محور در تعامل با یکدیگر می توانند به ایجاد چرخه های بسته مواد با کارایی بالا منجر شوند. مطالعه تطبیقی تجارب موفق بین المللی در کشورهایی مانند آلمان با نرخ بازیافت، (۶۸ درصد)، سوئد با سیستم پیشرفته تبدیل پسماند به انرژی و ژاپن با شهرهای بدون پسماند مانند کامیکاتسو، نشانگر آن است که پیاده سازی اقتصاد چرخشی نیازمند اتخاذ راهبردهای متنوعی است. از جمله این راهبردها می توان به مسئولیت گسترده تولیدکننده (EPR)، سیستم های پیشرفته بازیافت چند ماده ای، توسعه فناوری های دیجیتال مانند بلاک چین برای ردیابی چرخه مواد و ایجاد مشوق های اقتصادی برای بازیافت اشاره کرد. این پژوهش همچنین چالش های پیش روی پیاده سازی اقتصاد چرخشی را در چهار سطح مورد تحلیل قرار داده است: ۱) چالش های فنی فناورانه مانند محدودیت های فناوری بازیافت برخی مواد ۲) موانع اقتصادی مالی شامل هزینه های اولیه بالا و عدم قطعیت بازگشت سرمایه ۳) محدودیت های فرهنگی اجتماعی از جمله مقاومت در برابر تغییر و عادات مصرفی نامناسب ۴) چالش های سیاست گذاری و قانونی. برای غلبه بر این موانع راهکارهای عملیاتی متنوعی پیشنهاد شده است که مهم ترین آنها شامل: ایجاد بسته های مشوق مالی و فنی برای بنگاه ها، سرمایه گذاری هدفمند در تحقیق و توسعه فناوری های سبز، اجرای برنامه های آموزشی عمومی و تغییر نگرش، تدوین قوانین و استانداردهای حمایتی، توسعه مشارکت های بین المللی و انتقال فناوری. در بخش پایانی، مقاله چارچوبی نظام مند برای سیاست گذاران، صنایع و جامعه مدنی ارائه شده است که می تواند به کاهش قابل توجه پسماند تا ۸۰ درصد در برخی بخش ها، افزایش بهره وری منابع (تا ۵۰% صرفه جویی در مواد اولیه) و ایجاد ارزش اقتصادی پایدار، افزایش ۳۰ درصدی اشتغال سبز منجر شود. این چارچوب شامل سه سطح راهبردی است: ۱) سطح کلان سیاست گذاری و قانون گذاری ۲) سطح میانی (صنعت و کسب و کار) ۳) سطح خرد (مصرف کنندگان و جامعه). مقاله با تاکید بر این نکته به پایان می رسد که گذار موفق به اقتصاد چرخشی نیازمند عزم ملی، مشارکت همه ذینفعان و نگاهی بلندمدت است. اجرای صحیح این راهبردها می تواند ضمن حل بحران پسماند به ایجاد فرصت های اقتصادی جدید و توسعه پایدار منجر شود.

Authors

ابوذر محمودی

دانشجوی دکتری اقتصاد گرایش بین الملل و عمومی، دانشگاه تبریز، ایران

سید کمال صادقی

استاد دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریز، ایران