مدل برنامه ریزی آرمانی کاهش شکاف عملکردی تخصیص بودجه به دانشکده ها

یکی از پرچالش ترین مسائل در فرآیند تخصیص بودجه به دانشکده های مختلف یک دانشگاه، عدم تناسب بودجه تخصیص یافته مبتنی بر عملکرد (برنامه مصوب و بودجه واقعی رخ داده بر اساس هزینه کرد سالانه هر دانشکده) می باشد. به نحوی که بر اساس فرآیند چانه زنی در تخصیص بودجه به برخی از دانشکده ها بیش از بودجه مصوب بودجه تعلق می گیرد و طبیعتا به برخی دیگر کمتر از حد مصوب این بودجه تخصیص خواهد یافت. اگر تفاوت بودجه مصوب و بودجه واقعی ناچیز باشد، تخصیص بودجه بر اساس بودجه مصوب امری صحیح به شمار می آید. در حالی که اگر این اختلاف زیاد باشد، پیشنهاد بودجه بر اساس بودجه مصوب، امری غیر منطقی لحاظ می گردد؛ چرا که روسای دانشکده ها از یک سو با کاهش بودجه خود مواجه شده اند و از سوی دیگر قادر نخواهند بود تا به یکباره هزینه های جاری خود را کاهش دهند. بدیهی است می بایست با اتخاذ رویکرد هدفمند به دانشکده هایی که دچار کسری بودجه شده اند فرصت داد تا ظرف مدت مشخصی هزینه های جاری خود را مدیریت کرده و هزینه های جاری خود را به بودجه مصوب برسانند. از این رو هدف اصلی این مقاله طراحی مدل برنامه ریزی آرمانی می باشد که با در نظر گرفتن توامان انحرافات بودجه مصوب از واقعی برای تمامی دانشکده های یک دانشگاه بهترین نرخ تعدیل بودجه مصوب ارائه گردد.

Keywords:

بودجه , عملکردی , دانشگاه , شکاف بودجه