تاثیر کیفیت تعامل پرستاران و خانواده بیماران بر رفتار دوسوتوان پرستاران در بیمارستان تامین اجتماعی اردبیل

در سال های اخیر نقش تعامل موثر میان پرستاران و خانواده بیماران به عنوان یکی از مولفه های کلیدی بهبود کیفیت مراقبت های سلامت و ارتقای عملکرد حرفه ای پرستاران مورد توجه محققان و سیاست گذاران قرار گرفته است. هدف اصلی این تحقیق بررسی تاثیر کیفیت تعامل پرستاران با خانواده بیماران بر رفتار دوسوتوان پرستاران در بیمارستان تامین اجتماعی اردبیل است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان تامین اجتماعی اردبیل در سال ۱۴۰۳ است که تعداد آنان ۳۸۰ نفر برآورد شد. نمونه گیری به صورت تصادفی و بر اساس جدول مورگان انجام گرفت و در نهایت ۱۸۰ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه های استاندارد ارزیابی کیفیت تعامل پرستار-خانواده و رفتار دوسوتوانی پرستاران بود که روایی آن با بهره گیری از نظر خبرگان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از ۰٫۸ تایید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد. نتایج تحلیل ها نشان داد که کیفیت تعامل پرستاران با خانواده بیماران تاثیر مثبت و معناداری بر رفتار دوسوتوان پرستاران دارد، به طوری که ضریب همبستگی ۰٫۴۷ و سطح معنی داری کمتر از ۰٫۰۵ به دست آمد. بر اساس یافته های تحقیق، تقویت تعامل پرستار-خانواده و توجه به عوامل مدیریتی و محیطی می تواند نقش مهمی در ارتقای سطح رفتار دوسوتوان پرستاران ایفا کند و در نهایت کیفیت مراقبت از بیماران را در بیمارستان های کشور بهبود بخشد.

Keywords:

کیفیت تعامل پرستار و خانواده , بیمار , رفتار دوسوتوان پرستاران , بیمارستان تامین اجتماعی