استراتژی های هوش آینده پژوهی برای بهبود حکمرانی سرزمینی

نحوه ی زیست انسان در حال تحول است این تحول ایستا و مقطعی نیست بلکه این، تحول، نمایی چندبعدی و دارای نقاط عطف متعدد است. آینده پژوهی یکی از علوم استراتژیک است که سازمان را در مورد رویدادها، فرصت ها و تهدیدات آینده آگاه می سازد و ابهامات، تردیدها و دغدغه ها را تقلیل می دهد و بر توانایی انتخاب های هوشمندانه سازمان می افزاید. آینده پژوهی به عنوان علم مطالعه نظام مند آینده های ممکن و محتمل و تلاشی روشمند برای ساخت آینده های مطلوب ارتباط مستقیمی با توانمندی های ذهنی انسان ها دارد و همانند بازی شطرنج به مرور ذهن افراد را برای پیش بینی پیامدهای مربوط به هر حرکتی محیا و آماده سازی می کند. تقویت این توانمندی ها یکی از دغدغه های مهم علم آینده پژوهی است. مقاله حاضر به شیوه توصیفی-تحلیلی با استناد بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی نگاشته شده است و به بررسی هوش آینده پژوهی، حکمرانی، استراتژی های هوش آینده پژوهی و آمایش سرزمینی پرداخته است. نتایج به دست آمده نشان می دهد سرعت روزافزون تغییرات در حوزه های متنوع انسان ها و جوامع و محیط اجتماعی را با چالش های بزرگی مواجه کرده است و آن ها ناگزیر از انجام تغییراتی در نگرش ها، دانش، رویکردها و رویه های خود در ابعاد گوناگون هستند. در این زمینه آشنایی با استراتژی های هوش آینده پژوهی عامل مهم و تاثیرگذار در جهت توسعه پایدار، رفاه اجتماعی و بهبود حکمرانی و آمایش سرزمینی موثر خواهد بود.

Keywords:

هوش آینده پژوهی , استراتژی حکمرانی , آینده پژوهی حکمرانی خوب , آمایش سرزمینی