بررسی رابطه بین حاکمیت شرکتی بر عملکرد با توجه به نقش تعدیلی عدم اطمینان اقتصادی

این پژوهش با هدف بررسی ارتباط بین سازوکارهای حاکمیت شرکتی شامل استقلال، اندازه و تخصص مالی کمیته حسابرسی و عملکرد شرکت ها با در نظر گرفتن نقش تعدیلی عدم اطمینان اقتصادی انجام شد. جامعه آماری شامل ۱۴۷ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۳ بود که در مجموع ۱۶۱۷ مشاهده سال شرکت به دست آمد. داده ها با استفاده از روش رگرسیون خطی چندمتغیره در چارچوب داده های تابلویی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که اثر مستقیم استقلال کمیته حسابرسی بر عملکرد شرکت ها از نظر آماری معنادار نیست و نقش تعدیلی عدم اطمینان اقتصادی نیز این رابطه را تغییر نمی دهد. همچنین اندازه کمیته حسابرسی در محدوده متعارف (۳) تا (۵) نفر تاثیر معناداری بر عملکرد نداشت و تعامل آن با عدم اطمینان اقتصادی نیز بی اثر بود. در خصوص تخصص مالی اعضای کمیته حسابرسی نیز شواهد آماری کافی برای تایید رابطه معنادار با عملکرد مشاهده نشد و اثر تعاملی آن با عدم اطمینان اقتصادی نیز تاثیر قابل توجهی نشان نداد. تبیین نتایج حاکی از آن است که شاخص های متعارف (مانند نسبت اعضای مستقل یا تعداد اعضا) لزوما بازتاب دهنده کیفیت واقعی، استقلال، کارایی یا تخصص کمیته حسابرسی نیستند و بنابراین اثرات آن ها در داده های تجمیعی کمرنگ می شود. افزون بر این نااطمینانی های اقتصادی و شوک های کلان در دوره مورد بررسی می توانند آثار خرد حاکمیتی را تحت الشعاع قرار دهند. یافته های تحقیق همسو با بخشی از ادبیات بازارهای نوظهور و دوره های پرتلاطم است که روابط غیر معنادار یا ناهمگون را گزارش کرده اند و کم و بیش ناهمسو با مطالعاتی است که در محیط های نهادی باثبات اثر مثبت و معنادار سازوکارهای کمیته حسابرسی بر عملکرد را تایید کرده اند.

Keywords:

عملکرد , عدم اطمینان محیطی , استقلال