رهبری توانمندساز نقش فرهنگ سازمانی خودباور و هوش هیجانی در خلاقیت مورد مطالعه شرکت توزیع نیروی برق خوزستان

هدف – تغییر محل کار و نوآوری و تحول فرآیندهای سازمانی ناشی از فناوری مدرن حفظ برنامه های موجود را برای یک شرکت دشوار می سازد. توانایی مدیریت برای دستیابی به موفقیت با حفظ و توسعه کارکنان خود به عنوان کارکنان نوآور مرتبط است. ایده کلی در سازمان ها این است که کارکنان را توانمند و اختیارات را با آنها تقسیم کرده که منجر به بهبود کارایی می شود. طراحی روش شناسی رویکرد - در این مطالعه پیش بینی می شود که بین توانمندسازی رهبری و فرهنگ های خودباور، هوش هیجانی و تفکر خلاق در محل کار رابطه معناداری وجود دارد. داده ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی برای تایید فرضیه به دست آمد. در مجموع ۲۹۱ کارمند شرکت توزیع برق خوزستان برای این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها - بین رهبری توانمند و خلاقیت روابط مثبت و معناداری وجود دارد. در حالی که هوش هیجانی و خودباوری سازمانی رابطه معکوس دارند. برای جذابیت روانشناختی و خلاقیت در کار توانمندسازی به تنهایی کافی است. محرک های فکری یا فرهنگ های خودباور که بیش از حد مثبت هستند ممکن است باعث ایجاد محدودیت های متعدد در کار شوند. از این رو، مدیریت باید از موقعیت هایی که در آن رهبران متمایل به توسعه تکنیک های توانمندسازی هستند، اجتناب کند. محدودیت ها / مفاهیم تحقیق - این مطالعه درک بیشتری از ادبیات رفتار سازمانی ارائه می دهد. از این مطالعه به این نتیجه رسیدیم که رهبران توانمند باید از بکارگیری هوش هیجانی هنگام افزایش استراتژی های خلاق اجتناب کنند. به عنوان یک جایگزین آنها باید فرهنگ خودباور را از طریق هوش هیجانی توسعه دهند. پیامدهای عملی - ممکن است رهبران بخواهند عوامل جمعیت شناختی را در حین توسعه استراتژی های توانمندسازی در نظر بگیرند. استفاده همزمان از هوش هیجانی و توانمندسازی توصیه نمی شود. در نتیجه این چارچوب رویکردی واقعی و صریح را پیشنهاد می کند که پیاده سازی آن ساده است.

Keywords:

رهبری توانمندساز , خلاقیت , روانشناسی مثبت , فرهنگ سازمانی , راهبرد رهبری , آموزش , بهزیستی