شبیه سازی هوشمند کلاس درس با استفاده از دوقلوی دیجیتال؛ طراحی چارچوبی برای مدیریت آموزشی پایدار

چکیده طی سالیان اخیر، به کارگیری فناوری های نوین در حوزه آموزش وپرورش به ویژه در راستای بهبود کیفیت تدریس، یادگیری و مدیریت آموزشی، توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی را به خود جلب کرده است. یکی از فناوری های نوظهور که پتانسیل قابل توجهی برای تحول در ساختارهای آموزشی دارد، فناوری «دوقلوی دیجیتال» (Digital Twin) است. این فناوری که نخست در صنایع پیشرفته همچون هوافضا برای شبیه سازی فرایندهای واقعی مورد استفاده قرار گرفت، اکنون قابلیت هایی را فراهم کرده است که می تواند در بازطراحی و بهینه سازی محیط های آموزشی و تصمیم گیری های مدیریتی در مدارس نیز موثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی امکان سنجی و تحلیل تاثیر بهره گیری از دوقلوی دیجیتال در شبیه سازی فضای کلاس درس به منظور ارتقاء مدیریت آموزشی در مدارس متوسطه استان تهران انجام شده است. روش مطالعه به صورت ترکیبی از تحلیل اسنادی و مرور سیستماتیک منابع معتبر بین المللی و داخلی بوده و برای اعتباربخشی به یافته ها، از تحلیل محتوای کیفی و مقایسه تطبیقی استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده از مدل دوقلوی دیجیتال در طراحی سیستم های آموزشی هوشمند، می تواند در ابعاد مختلفی چون پیش بینی رفتار دانش آموزان، بهینه سازی چینش کلاس، مدیریت منابع انسانی و تسهیل فرایندهای تصمیم گیری مدیران تاثیر مثبتی داشته باشد. همچنین، چارچوبی مفهومی برای به کارگیری این فناوری در محیط آموزشی ایران ارائه شده که قابلیت بومی سازی دارد. یافته های این مطالعه می تواند راهگشای مطالعات آتی و نقطه عزیمتی برای ورود نظام آموزشی کشور به نسل جدیدی از مدیریت هوشمند آموزشی باشد.