هنجارهای حقوق بین الملل در مسئولیت مشترک و متفاوت دولت ها در چالشهای زیست محیطی

چکیده محیط زیست و منابع طبیعی به عنوان دارایی های مشترک همه بشریت باید برای نسل های آینده حفظ شوند. این مفهوم با تاکید بر همکاری بین المللی و ممنوعیت مالکیت انحصاری کشورها، ضرورت مدیریت پایدار منابع جهانی را برجسته می کندتوسعه پایدار،تضمین می کند که فعالیت های توسعه ای، ضمن حفظ تعادل بین توسعه اقتصادی و حفاظت از محیط زیست، منابع طبیعی را برای نسل های آینده حفظ کنند.اسناد بین المللی نظیر دستور کار ۲۱ و بیانیه های استکهلم و ریو تاکید دارند که توسعه پایدار و حفاظت از محیط زیست، جدایی ناپذیرند.مسئولیت مشترک اما متفاوت دولت ها،این اصل، نقش کلیدی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه را در همکاری های بین المللی زیست محیطی مشخص می کند.کشورهای توسعه یافته با توجه به مسئولیت تاریخی شان در تخریب محیط زیست، ملزم به ارائه کمک های مالی و فناوری به کشورهای در حال توسعه برای مقابله با چالش های زیست محیطی هستند.چالش ها و فرصت ها این مبحث را می توان بدین نحو عنوان کرد ابهام در تفسیر برخی مفاهیم مانند میراث مشترک بشر و نبود اراده سیاسی قوی در برخی کشورهااست عدم توازن در تخصیص منابع و فناوری برای کشورهای در حال توسعه یکی از این علل می باشد .حقوق بین الملل محیط زیست با تاکید بر اصول کلیدی و بهره گیری از چارچوب های حقوقی الزام آور و غیرالزام آور، مسیری روشن برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی ترسیم کرده است. با وجود چالش ها، اگر کشورهای جهان مسئولیت های مشترک و متفاوت خود را در چارچوب عدالت زیست محیطی بپذیرند و برای توسعه پایدار همکاری کنند، می توان آینده ای متوازن تر و پایدارتر برای نسل های آتی رقم زد.