دگرگونی تجربه های یادگیری دانش آموزان ابتدایی به عنوان تابعی از شخصی سازی آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی در بافت های روستایی و شهری

چکیده این پژوهش با هدف بررسی دگرگونی تجربه های یادگیری دانش آموزان ابتدایی از آموزش شخصی سازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی، در دو بافت شهری و روستایی انجام شد. رویکرد تحقیق کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی بود. مشارکت کنندگان شامل ۱۲ دانش آموز ابتدایی و ۴ معلم از دو مدرسه شهری و روستایی بودند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون شش مرحله ای براون و کلارک تحلیل شدند. نتایج به شناسایی چهار مقوله اصلی منجر شد: یادگیری شخصی سازی شده، عدالت آموزشی، یادگیری تعاملی و انگیزش یادگیری. یافته ها نشان دادند که هوش مصنوعی با فراهم کردن مسیرهای یادگیری منعطف و متناسب با نیازها، سبک ها و سرعت یادگیری دانش آموزان، منجر به بهبود تجربه آموزشی، افزایش انگیزه و تقویت خودتنظیمی شده است. همچنین نتایج این مطالعه، تفاوت های قابل توجهی را بین مدارس شهری و روستایی آشکار ساخت. ضعف زیرساخت های دیجیتال، دسترسی محدود به اینترنت و کمبود پشتیبانی حرفه ای معلمان در مناطق روستایی، موانع مهمی برای بهره مندی کامل از ظرفیت های شخصی سازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی محسوب شدند. با این وجود، شواهد نشان دادند که فراهم کردن بستر مناسب و حمایت های هدفمند می تواند به کاهش نابرابری های آموزشی کمک کرده و تجربه ای فراگیرتر، تعاملی تر و انگیزشی تر برای همه دانش آموزان فراهم آورد. بر این اساس، توصیه می شود سیاست گذاران، برنامه ریزان آموزشی و طراحان فناوری به تقویت زیرساخت، آموزش حرفه ای معلمان و طراحی حساس به بوم شناسی مناطق مختلف توجه بیشتری داشته باشند تا هوش مصنوعی به عنوان ابزاری موثر برای تحقق عدالت و کیفیت آموزشی عمل کند.