شیوه های برنامه ریزی چیدمان کارگاه ساختمانی در پروژه های ساختمانی درون شهری

یک سایت ساخت و ساز در مرکز شهر چه برای توسعه زمینهای خالی و چه برای باز توسعه املاک موجود معمولا توسط ساختمان ها، ساکنان و خیابان های پرترافیک احاطه شده است. در چنین محیطی، فضا به عنوان مهم ترین اما محدودترین منبع نیازمند برنامه ریزی هوشمندانه و استفاده حرفه ای است. هدف این پژوهش، ارزیابی شیوه های برنامه ریزی چیدمان، سایت، طبقه بندی متغیرهای نیاز به فضا و بررسی روابط عملکردی در کارگاه های ساختمانی واقع در بافت مرکزی شهر بود. مطالعه حاضر با اتخاذ رویکرد مثلثی داده ها را از طریق روش ترکیبی متوالی گردآوری کرد که شامل سه مرحله بود: انجام مطالعات موردی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته، ارزیابی اسناد و مشاهدات میدانی از سایت؛ سپس اجرای نظر سنجی دلفی دو مرحله ای برای تکمیل و اعتبارسنجی یافته ها. نتایج شناسایی سه دسته متغیر نیاز به فضا را نشان داد: فضای خرد (۴ متغیر)، فضای کلان (۱۸ متغیر) و مسیرها (۵ متغیر)، که ارتباطات آنها از سطح قابل توجه تا قوی متغیر است. تحلیل روابط بیانگر این است که رویه فعلی CSLP در بسیاری موارد نادیده گرفته شده یا به صورت تکه تکه اجرا می شود، موضوعی که منجر به شکل گیری شرایط کاری متراکم و ناکارآمد در سایت های شهری می گردد. این یافته ها تصویری روشن از ارتباط قوی بین الزامات فضایی ارائه می دهد و مبنای حرکت از الگوهای برنامه ریزی موقت و جزیره ای به سمت رویکرد یکپارچه CSLP را فراهم می سازد. چنین تغییر رویکردی می تواند مشکلات پیمانکاران در پاسخگویی به تقاضای مداوم برای باز توسعه بافت های مرکزی را کاهش داده و ضمن بهبود ایمنی، بهره وری و استفاده بهینه از فضا را تضمین کند.

Keywords:

چیدمان کارگاه ساختمانی , برنامه ریزی سایت ساخت و ساز , نیاز به فضا , روابط عملکردی , پروژه های درون شهری