راهبردهای تطبیقی فرماندهان آتش نشانی در میدان عملیات

هدف این پژوهش تحلیل چگونگی سازگاری فرماندهان عملیات آتش نشانی با فشارهای شناختی و محیطی در موقعیت های واقعی عملیات است. بر پایه داده های میدانی گردآوری شده از ۱۵ حادثه واقعی، الگوهای تصمیم گیری افسران وظیفه در مواجهه با سطوح متفاوت بار شناختی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که هنگامی که فرمانده با بار شناختی بالا ناشی از پیچیدگی یا ابهام وظیفه روبه رو می شود، گرایش به تصمیم گیری تحلیلی و جست وجوی پشتیبانی تخصصی افزایش می یابد؛ اما در شرایطی که بار شناختی بالا ناشی از فشار زمانی یا ماهیت روزمره وظیفه است تصمیم گیری شهودی و انعکاسی به عنوان راهبردی برای جلوگیری از اضافه بار ذهنی به کار گرفته می شود. همچنین مشخص شد که افسران آتش نشانی در محیط های نامطمئن، تصمیم گیری را به صورت تطبیقی و توزیع شده میان اعضای تیم انجام می دهند تا از اعتبار سنجی جمعی و کاهش خطا اطمینان حاصل کنند. در برابر در موقعیت هایی با بار شناختی پایین زمان واکنش طولانی تر اما کیفیت تحلیل بالاتر است. در نهایت نتایج نشان می دهد که رابطه میان بار شناختی و سبک تصمیم گیری ماهیتی دووجهی و وابسته به نوع فشار ذهنی دارد و نمی توان آن را صرفا به مدل های دو فرآیندی تقلیل داد. یافته های این مطالعه کاربردهایی در آموزش فرماندهان، عملیات طراحی نظام های پشتیبانی تصمیم و مدیریت تیم های اضطراری دارد؛ به ویژه در زمینه توسعه مهارت های تشخیص بار شناختی، واگذاری موثر وظایف و ارتقای کیفیت ارتباطات در شرایط بحرانی.

Keywords:

بار شناختی , تصمیم گیری تطبیقی , فرماندهی عملیات , فشار ذهنی , شناخت توزیع شده , آتش نشانی