برنامه های تغییر اقلیم، تاب آوری شهری و کشاورزی شهری

افزایش فراوانی و شدت مخاطرات اقلیمی در دو دهه اخیر از جمله خشکسالی، سیل و بیماریهای همه گیر، تاب آوری محیط های شهری را با چالشهای جدی مواجه کرده است. رشد سریع شهرنشینی و تمرکز انتشار گازهای گلخانه ای در شهرها میزان مواجهه و آسیب پذیری خانوارهای شهری را افزایش داده و توان سازگاری آنها با شوک های ناشی از تغییرات اقلیمی را تضعیف کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تاب آوری شهری و پیوند آن با تغییرات اقلیمی بر نقش کشاورزی شهری به عنوان یک راهبرد سازگاری تمرکز دارد. روش تحقیق مبتنی بر بررسی کتابخانه ای و تحلیل داده های ثانویه شامل مقالات علمی، گزارش ها، اسناد سیاستی و ادبیات خاکستری مرتبط با تاب آوری شهری و کشاورزی شهری است. علاوه بر این مصاحبه های عمیق با نمایندگان وزارت کشاورزی، خدمات توسعه و شورای شهر بولا وایو انجام شد تا چارچوبهای نهادی، چالشها و منافع کشاورزی شهری در شرایط اقلیمی بررسی شود. تحلیل داده ها با رویکرد تحلیل محتوا و موضوعی و مبتنی بر سرمایه های طبیعی، انسانی، اجتماعی، مالی، فرهنگی، سیاسی و فیزیکی صورت گرفت. یافته ها نشان می دهد کشاورزی شهری به ویژه برای خانوارهای آسیب پذیر نقش مهمی در تقویت امنیت غذایی، تنوع معیشت و افزایش ظرفیت سازگاری در برابر شوک های اقلیمی ایفا می کند. با این حال، فقدان قوانین حمایتی و ضعف حکمرانی تطبیقی، بهره گیری موثر از این ظرفیت را محدود کرده است.

Keywords:

تاب آوری شهری , تغییرات اقلیمی , کشاورزی شهری , امنیت غذایی