اثرات زراعی بیوچار و آبیاری با فاضلاب در تولید محصولات شهری

افزایش تولیدات کشاورزی برای پاسخگویی به تداوم سوءتغذیه در مناطق روستایی و رشد سریع جمعیت شهری امری ضروری است. در بسیاری از خاک ها که دارای ظرفیت تبادل کاتیونی و کربن آلی پایین هستند، کارایی کودهای معدنی محدود بوده و در چنین شرایطی آبیاری با فاضلاب تصفیه نشده علی رغم مخاطرات بالقوه برای تولیدکنندگان و مصرف کنندگان به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. از سوی دیگر، در خاک های تحت کشت فشرده با نرخ بالای معدنی شدن مواد آلی کاربرد بیوچار به عنوان یکی از گزینه های نویدبخش مدیریت خاک پیشنهاد شده است. با این حال، مزایای زراعی استفاده مجدد از فاضلاب در کشاورزی و برهم کنش آن با بیوچار تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش اثرات کاربرد کودهای معدنی و اصلاح خاک با بیوچار پوسته برنج تحت دو سطح کیفیت و مقدار آب آبیاری بر رطوبت خاک، تغذیه گیاه و تولید زیست توده در یک خاک کامبیزول پتروپلینتیک طی یک دوره دو ساله بررسی شد. مصرف بیوچار پوسته برنج به میزان ۲۰ تن در هکتار موجب افزایش معنی دار عملکرد ماده تر در پنج دوره نخست کشت به میزان ۱۵ درصد و در پایان دوره دوساله به میزان ۹ درصد شد. در مقایسه با آب تمیز، آبیاری با فاضلاب موجب افزایش ۱۰ تا ۲۰ برابری عملکرد در کرت های بدون کود طی فصل های خشک شد، در حالی که این افزایش در فصل های مرطوب حدود چهار برابر بود. این تفاوت فصلی احتمالا ناشی از تعداد بیشتر نوبت های آبیاری در فصل خشک است. به طور کلی، کود آبیاری با فاضلاب نقش برجسته ای در بهبود تغذیه گیاه و بازیافت عناصر غذایی ایفا کرد، در حالی که اثر افزایشی بیوچار بر عملکرد محصول با گذشت زمان کاهش یافت. علاوه بر این کاربرد بیوچار در شرایط بدون کود به افزایش رطوبت خاک تا حدود ۹ درصد منجر شد.

Keywords:

کودآبیاری , رطوبت خاک کشاورزی شهری , فاضلاب