بررسی رابطه بین پروژه های نوسازی شهری و تاب آوری اقتصادی در ۱۵ کلان شهر اروپایی و آسیایی پس از همه گیری کووید-۱۹

نوآوری در حکومتداری تاب آوری اقتصادی بازیگران شهری مطالعات حکومتداری شهری و حوزه نوظهور توسعه مسیر، با ارائه یک چارچوب ترکیبی مبتنی بر چهار بعد ویژگی های ساختاری بازیگران، زمان بندی و فضایی بودن منابع به کار رفته در فرآیند نوآوری در حکومتداری دوم با شواهدی از کلان شهرهای منطقه ای پساسوسیالیستی که با ترکیبی از ویژگی های مرکزی و پیرامونی تعریف می شوند و بنابراین دسته جدیدی از فضاها را تشکیل می دهند که تا به امروز توسط این رشته از ادبیات به آن پرداخته نشده است، به ادبیات توسعه کمک می کند. این روش شامل یک پروتکل مطالعه موردی مقایسه ای مبتنی بر روش ردیابی فرآیند، مطابق با چارچوب تحلیلی پیشنهادی و اعمال شده بر منابع مختلف (مصاحبه ها، اسناد برنامه ریزی، گزارش ها، مقالات) است. نتایج نقش مهم ویژگی های ارثی ساختاری را در پیشبرد نوآوری های حکومتداری نشان می دهد، در حالی که بازیگران عمومی و منابع خارجی این فرآیند را در درجات مختلف تکمیل می کنند. با این حال این گرایش ها در طول زمان کاهش می یابند زیرا بازیگران و نقش های جدید در چشم انداز شهر ظاهر می شوند و چالش های جدیدی ایجاد می شوند.

Keywords:

نوآوری , حکومتداری , تاب آوری اقتصادی , بازیگران شهری , مطالعات حکومتداری شهری , توسعه مسیر , نوسازی شهری , کلان شهرها