تحلیل اثرات میکروکلیمایی سایه بانهای مشارکتی در خیابانهای تاریخی تهران: رویکردی مبتنی بر طراحی منظر واکنش پذیر

مسئله اصلی این پژوهش آن است که با وجود گسترش رویکردهای مشارکتی در برنامه ریزی شهری، نقش تجربه زیسته شهروندان در شکل دهی به کیفیت زیبایی شناختی فضاهای عمومی هنوز به طور نظام مند در طراحی منظر شهری لحاظ نمی شود. هدف تحقیق ارائه یک الگوی تحلیلی برای تبیین تاثیر تجربه زیسته شهروندان بر فرآیند زیبایی شناسی مشارکتی و ارتقای خوانایی هویت و جذابیت فضاهای عمومی با تاکید بر خیابان ۳۰ تیر تهران است. روش پژوهش ترکیبی بوده و شامل تحلیل اسنادی، مشاهده میدانی، برداشتهای ادراکی و جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با کاربران فعال محیط شهری است. یافته ها نشان می دهد که مشارکت مبتنی بر تجربه زیسته می تواند درک کاربران از کیفیتهای بصری، عملکردی و معنایی فضا را تقویت کرده و تصمیم گیری طراحان را در جهت خلق فضاهای انسانی تر، خاطره انگیزتر و سازگار با نیازهای واقعی جامعه شهری هدایت کند. در نهایت نتایج بیانگر آن است که زیبایی شناسی مشارکتی نه تنها ابزاری برای افزایش حس تعلق و رضایت مندی شهروندان است بلکه می تواند به توسعه رویکردهای نوین طراحی منظر شهری متناسب با شرایط فرهنگی و اجتماعی تهران کمک نماید.

Keywords:

مشارکت , زیبایی شناسی , منظر , ادراک , فضا