بررسی نقش فناوری تولید همزمان برق و حرارت (CHP) در ارتقای بهره وری انرژی و کاهش آلودگی محیط زیست

در فناوری تولید همزمان برق و حرارت (CHP) به عنوان یک راهکار کارآمد برای تولید انرژی پتانسیل بالایی بهبود بهره وری انرژی و کاهش آلودگی محیط زیست دارد. این پژوهش با هدف بررسی مزایا، چالش ها و پتانسیل های توسعه فناوری CHP در راستای افزایش بهره وری انرژی و اثر آن بر کاهش آلودگی محیط زیست در جهان و ایران انجام شده است. نتایج نشان می دهد که فناوری CHP می تواند به طور قابل توجهی راندمان انرژی را افزایش داده، انتشار گازهای گلخانه ای و آلاینده های هوا را کاهش داده و هزینه های انرژی را کاهش دهد. با این حال توسعه این فناوری در ایران با موانعی همچون هزینه های بالای سرمایه گذاری، اولیه نبود استانداردهای مشخص، کمبود نیروی متخصص و عدم وجود مشوق های کافی مواجه است. فناوری CHP می تواند به عنوان یک راهکار امیدبخش برای بهبود وضعیت انرژی و محیط زیست در ایران مطرح است. برای توسعه این فناوری، تدوین سیاست های حمایتی، ایجاد زیرساخت های مناسب، توسعه منابع انسانی و افزایش آگاهی عمومی ضروری است. همچنین، هماهنگی بین دستگاه های اجرایی مختلف و ایجاد یک نهاد هماهنگ کننده برای هدایت و پشتیبانی از توسعه این فناوری، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. تحقیقات آتی باید بر روی شناسایی دقیق تر موانع و چالش های توسعه فناوری CHP در ایران، ارزیابی اقتصادی و زیست محیطی مختلف سناریوهای توسعه ای این فناوری و توسعه مدل های شبیه سازی برای پیش بینی اثرات توسعه فناوری CHP بر سیستم انرژی کشور متمرکز شود.

Keywords:

فناوری , CHP , تولید همزمان برق و حرارت , بهره وری انرژی , کاهش آلودگی