معماری تاب آوری انسانی: نقش رفاه شناختی-جسمانی در ایمنی پروژه های عمرانی

ایمنی در پروژه های عمرانی همواره متاثر از عوامل فنی و انسانی است. این مطالعه با تمرکز بر مولفه های رفاه جسمی و ذهنی پرسنل، به بررسی تاثیر مستقیم عوامل انسانی بر عملکرد ایمن در یک پروژه انبوه سازی می پردازد. داده ها از طریق پرسشنامه ای ساختار یافته گردآوری و با استفاده از تحلیل توصیفی و آزمون همبستگی اسپیرمن تحلیل شدند. جامعه آماری شامل ۳۶۵ نفر از پرسنل با میانگین سابقه کار (۶-۹) سال بود و نرخ پاسخگویی ۷۶.۷ درصد حاصل شد. یافته ها نشان می دهد اگرچه تعهد به تجهیزات حفاظت فردی و فرهنگ گزارش دهی در سطح مطلوبی قرار دارد اما عوامل خستگی، کیفیت خواب و باورهای نادرست درباره تاثیرات فیزیولوژیک مواد به عنوان نقاط آسیب پذیر اصلی ایمنی عمل می کنند. تحلیل همبستگی رابطه معکوس معناداری بین سطح گزارش شده خستگی و تمایل به گزارش رفتارهای ناایمن نشان داد (p<۰٫۰۱). اولویت بندی مبتنی بر یک ماتریس تاثیر وضعیت مدیریت خستگی و ارتقای تاب آوری شناختی را به عنوان موثرترین اهداف مداخله شناسایی کرد. این پژوهش رویکردی یکپارچه را پیشنهاد می دهد که در آن سرمایه گذاری بر «سرمایه انسانی سالم» به عنوان مکمل ضروری سیاست های فنی ایمنی، پایه ای برای ایجاد محیط های کاری تاب آور در صنعت ساخت و ساز فراهم می آورد.

Keywords:

ایمنی ساخت و ساز , تاب آوری انسانی , خستگی شغلی , فرهنگ ایمنی , عملکرد شناختی