بررسی وضعیت آموزش مهارتهای تحول شهری و تاثیر آن بر نوآوری سازمانی در شهرداری شیراز مطالعهای ترکیبی

هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت آموزش مهارتهای تحول شهری و تاثیر آن بر نوآوری سازمانی در شهرداری شیراز است. با توجه به اهمیت روزافزون تحول شهری به عنوان یکی از ارکان حکمرانی هوشمند و توسعه پایدار، آموزش مهارت های مرتبط با این حوزه می تواند نقش موثری در ارتقای توانمندی کارکنان، نوآوری و بهبود عملکرد سازمانی ایفا نماید. این پژوهش از نظر رویکرد آمیخته (کیفی و کمی) و از نوع اکتشافی متوالی است. در فاز کیفی، به منظور شناسایی ابعاد و مولفه های آموزش مهارت های تحول شهری از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۸ نفر از خبرگان حوزه مدیریت شهری و مدیران شهرداری شیراز جمع آوری و با روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. در فاز کمی مدل مفهومی استخراج شده از مرحله کیفی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) آزمون شد. جامعه آماری فاز کمی شامل کلیه کارکنان شهرداری شیراز بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد آموزش مهارت های تحول شهری تاثیر مثبت و معناداری بر نوآوری سازمانی دارد و در نهایت مدل نهایی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود. یافته ها بیانگر آن است که توجه نظام مند به آموزش های تحول محور در ساختار شهرداری می تواند زمینه ساز افزایش نوآوری، چابکی سازمانی و ارتقای کیفیت حکمرانی شهری شود. بر این اساس، تدوین برنامه های آموزشی مبتنی بر مهارت های تحول شهری برای کارکنان و مدیران شهرداری ضرورتی اساسی در مسیر توسعه پایدار و نوآوری سازمانی است.

Keywords:

آموزش مهارتهای تحول شهری , نوآوری سازمانی , مدیریت شهری , شهرداری شیراز , پژوهش آمیخته , نظریه داده بنیاد