تاثیر آموزش مهارتهای تاب آوری بر بهبود سلامت روانی و عملکرد شغلی کارکنان شهرداری شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارتهای تاب آوری بر بهبود سلامت روانی و عملکرد شغلی کارکنان شهرداری شیراز انجام شد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی نیمه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شهرداری شیراز در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنها با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، ۴۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه آموزشی با محوریت مهارت های تاب آوری شامل مولفه های خودآگاهی، هیجانی، تفکر مثبت، مدیریت فشار روانی، حل مسئله و تنظیم هیجان آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سلامت روانی گلدبرگ (GHQ-۲۸) و پرسشنامه عملکرد شغلی پاترسون (JPS) بود که روایی و پایایی آنها در پژوهش های پیشین تایید شده است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های تاب آوری به طور معناداری موجب افزایش سلامت روانی (p<۰.۰۱) و بهبود عملکرد شغلی کارکنان (p<۰.۰۱) شد. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر تاب آوری در محیط های کاری شهرداری ها می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت روانی کارکنان، افزایش بهره وری و کاهش فشارهای روانی محیط کار ایفا کند. بنابراین پیشنهاد می شود مدیران شهری با بهره گیری از مداخلات روان شناختی مثبت گرا، زمینه رشد شخصی و بهبود عملکرد شغلی کارکنان را فراهم سازند.

Keywords:

تاب آوری , سلامت روانی , عملکرد شغلی , کارکنان شهرداری