تحلیل گذار شغلی و توسعه سرمایه انسانی در شهرداری شیراز با رویکرد مدیریت شهری نوین

پژوهش حاضر با هدف تحلیل گذار شغلی و توسعه سرمایه انسانی در شهرداری شیراز با رویکرد مدیریت شهری نوین انجام گرفت. این پژوهش درصدد است فرآیند تغییر و تطبیق شغلی کارکنان شهرداری را در مسیر دستیابی به بهره وری و شایستگی های نوین مورد واکاوی قرار دهد. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد پدیدارشناسی است تا درک عمیق تری از تجارب زیسته کارکنان در زمینه تغییر نقش ها، ارتقای مهارت ها و توسعه ظرفیت های فردی و سازمانی فراهم شود. جامعه آماری شامل کارکنان مدیران میانی و کارشناسان حوزه های مختلف شهرداری شیراز است که به صورت نمونه گیری هدفمند و نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و تحلیل داده ها از طریق کدگذاری سه مرحله ای و مقایسه مداوم انجام گرفت. برای سنجش روایی و اعتبار نتایج از معیارهای مقبولیت انتقال، پذیری و تاییدپذیری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که فرآیند گذار شغلی در شهرداری تحت تاثیر سه بعد کلیدی قرار دارد: الزامات ساختاری نظام آموزش، مسیر شغلی و ارزیابی عملکرد؛ عوامل فردی (انگیزش، یادگیری، و تطبیق نقش)؛ و حمایت های مدیریتی، رهبری مشارکتی و سیاست های منابع انسانی. همچنین توسعه سرمایه انسانی نیازمند پیوند میان آموزش های درون سازمانی، فرصت های یادگیری تجربی و سیاست های توانمندسازی شغلی در چارچوب مدیریت شهری نوین است. در نهایت نتایج پژوهش می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی مدل بومی ارتقای شغلی و سرمایه انسانی در شهرداری شیراز مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

مدیریت شهری نوین , گذار شغلی , سرمایه انسانی