تحلیل تاثیر راهبردهای تامین مالی پروژه های کلان شهری بر ثبات بودجه و بدهی بلندمدت شهرداری شیراز

هدف این پژوهش تحلیل تاثیر راهبردهای مختلف تامین مالی پروژه های کلان شهری بر دو شاخص حیاتی سلامت مالی شهرداری شیراز، یعنی ثبات بودجه و بدهی بلندمدت در یک بازه زمانی ده ساله (۱۳۹۲ - ۱۴۰۲) می باشد. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی و همبستگی است که داده های آن به روش کتابخانه ای اسنادی از اسناد مالی شهرداری شیراز گردآوری و با استفاده از تکنیک های اقتصاد سنجی مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که انتخاب راهبرد تامین مالی، تاثیری تعیین کننده بر پایداری مالی شهرداری دارد. راهبردهای مبتنی بر استقراض مستقیم بانکی اگرچه اجرای پروژه را تسریع می کنند، اما با ایجاد فشار نقدینگی دوره ای و انباشت بدهی ثبات بودجه را مخدوش کرده و شاخص نسبت بدهی به درآمد را به طور معناداری افزایش می دهند. در مقابل راهبرد مشارکت عمومی خصوصی در کوتاه مدت با خارج کردن سرمایه گذاری اولیه از ترازنامه، فشار بودجه را کاهش می دهد؛ اما تعهدات بلندمدت و پرهزینه ناشی از آن به ایجاد یک کسری ساختاری پنهان در بودجه های آتی منجر شده و انعطاف پذیری مالی شهرداری را محدود می سازد. همچنین مشخص گردید که راهبرد انتشار صکوک می تواند با تنوع بخشی به منابع، ثبات نسبی ایجاد کند، اما موفقیت آن شدیدا وابسته به شرایط کلان اقتصادی و اعتبار نهاد است. در نتیجه گیری کلی مشخص می شود که هیچ راهبرد تامین مالی به طور مطلق برتر نیست و کارایی هر یک تابعی از ماهیت پروژه، افق بازگشت سرمایه و ظرفیت مالی نهاد است. اتخاذ یک راهبرد بدون تحلیل آثار بلندمدت آن بر ساختار هزینه و بدهی می تواند پایداری مالی شهر را به مخاطره بیندازد. بر این اساس پیشنهاد محوری این تحقیق تدوین یک چارچوب حکمرانی مالی الزام آور برای پروژه های کلان شهری است که انتخاب هر راهبرد را منوط به ارائه برگه تحلیل آثار مالی کمی شده بر بودجه و ترازنامه بلندمدت نماید. این پژوهش گامی به سوی مدیریت مالی مسئولانه تر و پایدارتر در کلان شهر شیراز برداشته است.

Keywords:

تامین مالی , پروژه های کلان شهری , ثبات بودجه , بدهی بلندمدت