تحلیل کارآمدی مدل های تامین و تخصیص منابع مالی در پروژه های بهبود منظر شهری (مطالعه موردی شهرداری شیراز)

پژوهش حاضر با هدف تحلیل کارآمدی مدل های تامین و تخصیص منابع مالی در پروژه های بهبود منظر شهری در شهرداری شیراز انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی-توسعه ای و از نظر روش توصیفی-تحلیلی و پیمایشی است. داده ها از طریق مطالعات اسنادی، مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان و مدیران شهری و تحلیل پروژه های نمونه گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون و آمار توصیفی-استنباطی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد مدل های مالی حاکم از کارآمدی لازم برخوردار نیستند. در بعد تامین مالی، وابستگی شدید به منابع درآمدی ناپایدار (عمدتا عوارض ساخت و ساز) موجب نوسان بودجه و توقف پروژه ها شده و مدل های نوین مشارکت عمومی-خصوصی و ابزارهای مالی پایدار به صورت جدی به کار گرفته نشده اند. در بعد تخصیص منابع، فقدان شفافیت و مدل شاخص محور منجر به اولویت بندی سلیقه ای و مبتنی بر فشارهای سیاسی محلی شده که نتیجه آن تخصیص غیر بهینه بودجه، نادیده گرفتن عدالت فضایی و اتلاف منابع است. این دو مشکل یک دور باطل ایجاد کرده که مانع تحقق اهداف بلندمدت بهبود منظر شهری پایدار و عادلانه می شود. بر این اساس پیشنهادهای عملی شامل تدوین دستورالعمل شفاف تخصیص بودجه مبتنی بر شاخص های عینی، ایجاد صندوق پایدار توسعه منظر شهری و طراحی مدل های ترکیبی تامین مالی ارائه شده است.

Keywords:

مدل های تامین مالی , تخصیص منابع مالی , بهبود منظر شهری , کارآمدی مالی