ارائه الگوی توسعه منابع درآمدی نهادهای فرهنگی - اجتماعی شهرداری در شرایط بحران (مورد مطالعه شهرداری شیراز)

هدف این تحقیق، ارائه الگوی توسعه منابع درآمدی نهادهای فرهنگی اجتماعی شهرداری در شرایط بحران بود. این پژوهش از نظر ماهیت، اکتشافی و از نظر هدف کاربردی محسوب می شود و با بهره گیری از یک رویکرد کیفی انجام شد. روش پژوهش، نظریه داده بنیاد به شیوه نظام مند (سیستماتیک) بود که امکان کشف الگویی ریشه دار در داده های میدانی را فراهم می آورد. جامعه آماری تحقیق را مدیران ارشد، معاونین و کارشناسان خبره حوزه های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی شهرداری شیراز تشکیل دادند که دست کم پنج سال سابقه مدیریتی و تجربه مستقیم در مواجهه با شرایط بحران را دارا بودند. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق، داده ها گردآوری شدند که با رسیدن به اشباع نظری پس از ۱۶ مصاحبه، فرآیند جمع آوری داده ها به پایان رسید. تحلیل داده ها بر اساس فرآیند سه گانه کدگذاری (باز، محوری و انتخابی) انجام شد. در مرحله کدگذاری باز، ۵۸ کد اولیه استخراج گردید. نتایج تحلیل نشان داد که شرایط علی موثر بر توسعه منابع درآمدی شامل نیاز به استقلال و ثبات مالی، ضرورت تداوم ارائه خدمات فرهنگی و فشار ناشی از محدودیت های بودجه ای است. شرایط زمینه ای شناسایی شده عبارت بودند از ساختار سازمانی و حمایت مدیریتی، قوانین و دستورالعمل های شهرداری، زیرساخت های دیجیتال و فضای مجازی و سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی. شرایط مداخله گر نیز در دو دسته عوامل کلان اقتصادی - اجتماعی و عوامل خرد سازمانی - فرهنگی دسته بندی شدند. در ادامه، ۸ راهبرد کلیدی برای توسعه درآمدزایی این نهادها در بحران احصاء گردید. نهایتا، پیامدهای اجرای الگو در دو بخش پیامدهای سازمانی مانند افزایش تاب آوری مالی و ارتقای کارایی و پیامدهای اجتماعی-فرهنگی (مانند حفظ دسترسی شهروندان به خدمات و تقویت نقش اجتماعی نهادها) تبیین شدند.

Keywords:

توسعه درآمدزایی , مدیریت فرهنگی شهری , نهادهای فرهنگی - اجتماعی , شرایط بحران