تحلیل ارتباط افشای امور مالی با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و بهبود مدیریت بدهیها در شهرداری شیراز

هدف اصلی این پژوهش، تحلیل ارتباط کیفیت گزارشگری مالی با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و بهبود مدیریت بدهیها در شهرداری شیراز است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، ترکیبی (کیفی-کمی) می باشد. در بخش کیفی، جامعه آماری شامل مدیران، مالی، کارشناسان حسابداری و نخبگان حوزه مدیریت شهری بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری ۱۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب و با تکنیک دلفی مورد مطالعه قرار گرفتند. در بخش کمی جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان مالی، اعضای شورای شهر و مسئولان اجرایی شهرداری شیراز بودند. با توجه به نامشخص بودن حجم دقیق جامعه، بر اساس فرمول کوکران، تعداد ۳۹۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای محقق ساخته با ۳۰ گویه بر اساس مقیاس پنج درجه ای لیکرت بود که روایی آن توسط متخصصان و پایایی آن با آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۲ و AMOS نسخه ۲۲ تجزیه و تحلیل شدند. یافته های مدل معادلات ساختاری نشان دهنده وجود رابطه مثبت و معنادار بین کیفیت گزارشگری مالی، کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و بهبود مدیریت بدهیها بود. به طور خاص، کیفیت گزارشگری مالی با ضریب مسیر ۰.۶۳۲ بر کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و با ضریب ۰.۷۱۵ بر بهبود مدیریت بدهی ها تاثیرگذار بود. نتایج حاکی از آن است که ارتقای کیفیت گزارشگری مالی می تواند به عنوان ابزاری موثر در کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و بهبود مدیریت بدهی های شهرداری شیراز عمل کند.

Keywords:

افشای امور مالی , عدم تقارن اطلاعاتی , مدیریت بدهیها