تحلیل قابلیت های توسعه اقتصادی خرد در بافت تاریخی شیراز در جهت تقویت ثبات اقتصادی شهری

این پژوهش با هدف تحلیل قابلیت های توسعه اقتصادی خرد در بافت تاریخی شیراز و نقش آن در تقویت ثبات اقتصادی شهری انجام شد. مطالعه حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی و از نوع مقطعی است. ابزار اصلی گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که در سه بخش طراحی شد: بخش اول اطلاعات جمعیت شناختی؛ بخش دوم، مقیاس سنجش قابلیت های توسعه اقتصادی خرد شامل ابعادی مانند قابلیت های نهادی و زیرساختی، قابلیت های سرمایه ای و مالی و قابلیت های انسانی و اجتماعی؛ و بخش سوم مقیاس سنجش ابعاد ثبات اقتصادی شهری شامل پایداری درآمدی، تنوع فعالیت های اقتصادی و مقاومت در برابر شوک های اقتصادی. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با نظر متخصصان حوزه اقتصاد شهری، برنامه ریزی منطقه ای و توسعه محلی تایید شد. پایایی ابزار نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ در یک مطالعه مقدماتی بر روی ۳۰ نفر از جامعه مشابه محاسبه و برای نمره کلی پرسشنامه بالای ۰/۸ به دست آمد. جامعه آماری این پژوهش را مدیران، کارشناسان و تصمیم گیران حوزه اقتصاد شهری و توسعه محلی در شهرداری شیراز و نهادهای مرتبط تشکیل دادند. با توجه به نامشخص بودن حجم دقیق جامعه از فرمول کوکران برای جامعه نامعین استفاده شد که بر این اساس حداقل حجم نمونه ۳۸۴ نفر تعیین گردید. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای متناسب با حوزه مسئولیت های تخصصی در ساختار شهرداری و نهادهای همکار انجام شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تحلیل قرار گرفت. در سطح آمار توصیفی از شاخص های میانگین و انحراف معیار و در سطح آمار استنباطی از آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندگانه و تحلیل مسیر برای بررسی رابطه بین قابلیت های توسعه اقتصادی خرد و ابعاد ثبات اقتصادی شهری استفاده شد. یافته ها نشان داد که تقویت قابلیت های نهادی و سرمایه ای بیشترین تاثیر را بر افزایش ثبات اقتصادی در بافت تاریخی شیراز دارد.

Keywords:

توسعه اقتصادی خرد , بافت تاریخی , ثبات اقتصادی شهری , قابلیت سنجی