مطالعه تطبیقی پیوند علم شیمی و نانو در برنامه ریزی درسی شیمی دبیرستان

این پژوهش با هدف تلفیق آموزش علم و فناوری نانو در برنامه درسی شیمی دوره دبیرستان و ارائه راهکارهای عملی مبتنی بر مطالعه تطبیقی تجارب کشورهای پیشرو (ایالات متحده و استرالیا) انجام شد. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی بوده و داده ها از طریق مطالعه اسنادی و مصاحبه ساختاریافته با ۲۵ متخصص برنامه ریزی درسی آموزش شیمی و فناوری نانو گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که برنامه های درسی کشورهای پیشرو آموزش نانو را به صورت ساختاریافته فعال محور و میان رشته ای از سطوح پایه دنبال می کنند، در حالی که برنامه درسی شیمی ایران با خلا آشکاری در این زمینه مواجه است. بر این اساس چهار طرح درس با عناوین «آشنایی با جهان نانو»، «نانوذرات و تغییر خواص»، «نانولوله های کربنی» و «ابزارهای دنیای نانو» طراحی و از دیدگاه ۸۷ درصد متخصصان مناسب و قابل اجرا ارزیابی شد. در نهایت نتیجه گیری شد که تلفیق آموزش نانو در برنامه درسی شیمی ایران نه تنها امکان پذیر و ضروری است بلکه موفقیت آن مستلزم بازنگری در برنامه درسی، توانمندسازی معلمان و توسعه منابع آموزشی است و طرح درس های ارائه شده می تواند به عنوان نقشه راهی عملی برای سیاست گذاران و برنامه ریزان درسی مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

برنامه درسی , تلفیقی , علم و فناوری نانو , آموزش شیمی دوره دبیرستان , مطالعه تطبیقی , طرح درس