نوآوری آموزشی با استفاده از مواد شیمیایی دست ساز: تاثیر بر مشارکت و پیشرفت دانش آموزان

این مرور به صورت مدون تاثیر استفاده از مواد دست ساز را بر انگیزه و عملکرد دانش آموزان در آموزش خصوصا آموزش علوم بررسی می کند. برای جمع آوری داده ها از مرور مدون متون علمی با اتکا به دستورالعمل های PRISMA (موارد ترجیحی گزارش دهی مرورها و فراتحلیل ها) استفاده شده است. ۲۳ مقاله پژوهشی منتشر شده بین سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۳ در مجلات معتبر را مورد بررسی قرار داده است. این مقالات از پایگاه های الکترونیکی متعدد، از جمله Web of Scholar، Google، Scopus، Science و ERIC با استفاده از کلیدواژه ها و موضوعات مرتبط با آموزش مبتنی بر مواد دست ساز مانند مواد شیمیایی دست ساز، انگیزه دانش آموزان، اسیدها، بازها، واکنش صابونی شدن و ترموشیمی جمع آوری شده اند. بررسی ها نشان می دهد که استفاده از مواد شیمیایی دست ساز می تواند یادگیری عملی، مشارکت و موفقیت تحصیلی دانش آموزان را در درس شیمی تقویت کند. داده های گردآوری شده با روش تحلیل اسناد مورد ارزیابی قرار گرفته اند. نتایج حاکی از آن است که کاربرد مواد شیمیایی دست ساز موجب افزایش انگیزه و بهبود عملکرد دانش آموزان در درس شیمی می شود. یافته ها نشان می دهند که این مواد جایگزینی مقرون به صرفه برای تجهیزات و مواد استاندارد آزمایشگاهی هستند، به کاهش هزینه ها کمک می کنند و به ویژه در محیط هایی با منابع محدود، یادگیری عمیق تری را ترویج می دهند. با این حال، این مطالعه برخی خلاها را نیز شناسایی کرده است؛ از جمله نیاز به تحقیقات بیشتر درباره آثار بلندمدت و سنجش میزان آمادگی معلمان. همچنین تاکید می شود که برنامه ریزان آموزشی برای گنجاندن مواد دست ساز در برنامه های درسی حمایت لازم را فراهم کنند تا نتایج یادگیری دانش آموزان، به ویژه در کشورهای در حال توسعه بهبود یابد.

Keywords:

آموزش شیمی دست ساز , نوآوری , یادگیری