از مولکول تا معنا: الگوسازی تربیتی در آموزش شیمی با محوریت آب

آب، در عین سادگی مولکولی حامل پیچیده ترین پیام های تربیتی در آفرینش است. این مقاله با هدف طراحی الگوی تربیتی برای آموزش مبحث آب در شیمی عمومی با تکیه بر مفاهیم قرآنی، روایی، اخلاقی و علمی به رویکردی سه مرحله ای پرداخته است. نخست تذکر به خالقیت و جمال آفرینش از طریق تامل در ساختار و رفتارهای فیزیکی آب؛ دوم تطبیق صفات شیمیایی آب با اسماء الهی برای پیوند علم و ایمان و سوم الگوبرداری اخلاقی از صفات آب برای تربیت انسان هایی زلال، فروتن، انعطاف پذیر و حیات بخش. روش پژوهش کیفی و تحلیلی بوده و با بهره گیری از منابع قرآنی، روایی و علمی، به تحلیل تربیتی ویژگی های آب پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش شیمی می تواند بستری برای تربیت توحیدی، اخلاقی و اجتماعی باشد به شرط آن که معلم از سطح ماده به افق معنا حرکت کند. این الگو کلاس شیمی را از فضای صرفا علمی به مجرای هدایت و رشد تبدیل می کند و نقش معلم را از یک مدرس به یک مربی الهی ارتقا می بخشد.

Keywords:

آب , آموزش شیمی , تربیت الهی , صفات الهی , الگوبرداری اخلاقی , تلفیق علم و دین