بازی وارسازی آموزش شیمی در دوره متوسطه اول با محوریت حل مشکلات زیست محیطی ایران

بازی سازی به عنوان یک روش جدید در آموزش علوم تجربی توانسته است با بهره گیری از عناصر جذاب بازی، انگیزه، مشارکت و یادگیری معنادار دانش آموزان را افزایش دهد. در این مقاله با مرور روایی یافته های پژوهشی داخلی و بین المللی، اثربخشی نقش بازی وارسازی در آموزش شیمی دوره متوسطه اول با محوریت مشکلات زیست محیطی ایران بررسی می شود. هدف، طراحی فعالیت های آموزشی مبتنی بر عناصر بازی (حل مسئله، امتیاز، نقش آفرینی) و روایت های مرتبط با مسائلی مانند کم آبی، آلودگی هوا و فرسایش خاک است تا دانش آموزان مفاهیم شیمیایی را در بستر مسائل واقعی تجربه کنند. با تکیه بر چارچوب نظری خودتعیین گری و مدل MDA*، فعالیت های تعاملی طراحی و اجرا شدند که همزمان نیازهای شناختی و انگیزشی یادگیرندگان را هدف قرار می دادند. نتایج نشان داد بازی وارسازی نه تنها درک مفهومی شیمی را به طور معناداری بهبود می بخشد بلکه انگیزه، مشارکت فعال و حس مسئولیت پذیری زیست محیطی را نیز افزایش می دهد. دانش آموزان با شبیه سازی راهکارهای شیمیایی برای بحران های محیطی خود را به عنوان کنشگران تغییر در جامعه تجربه کردند. این رویکرد به عنوان راهبردی عملی، مقرون به صرفه و قابل تعمیم در نظام آموزشی کشور پیشنهاد می شود. این مقاله الگوهای عملی، مدل های آموزشی موثر و پیشنهادهایی برای طراحی فعالیت های بازی وار در کلاس های شیمی ارائه می دهد.

Keywords:

بازی وارسازی , آموزش شیمی , متوسطه اول , مشکلات زیست محیطی , یادگیری فعال