مقایسه کارایی روش کلاس معکوس - ۵ و روش سنتی بر پیشرفت تحصیلی دختر دبیرستانی در مبحث ترموشیمی

هدف از این پژوهش بررسی میزان کارایی استفاده از رویکرد کلاس معکوس بر میزان یادگیری موضوع ترموشیمی در دانش آموزان پایه یازدهم دبیرستان است. ابزار پژوهش آزمون محقق ساخته ای بود که روایی محتوایی و صوری آن توسط هفت نفر از اساتید و پژوهشگران و دبیران شیمی تایید شد. آلفای کرونباخ ۰/۸۹۳ به دست آمد که نشان دهنده پایایی مناسب است. نمونه آماری شامل ۶۱ نفر از دانش آموزان پایه یازدهم شهرستان بهارستان ۱ واقع در استان تهران بود که به صورت نمونه در دسترس انتخاب شد. کلاس ها به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه کنترل با روش های تدریس رایج و گروه آزمایش با روش تلفیقی کلاس معکوس به مدت ۸ هفته تحت آموزش قرار گرفتند. محتوای آموزشی مطابق با اصول کلاس معکوس توسط پژوهشگر طراحی شد و پس از تایید توسط گروه اساتید و متخصصان در اختیار دانش آموزان قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از آزمون های F و t در سطح معناداری ۹۵ درصد (۰/۰۵ =p) استفاده شد. نتایج نشان دادند که پیشرفت تحصیلی گروه آزمایش به شکل معناداری از گروه کنترل بیشتر بود. این تفاوت معنادار بین گروه کنترل و آزمایش در تمامی سرفصل ها نیز مشاهده شد. همچنین نتایج نشان داد که میانگین نمره گروه آزمایش در سطوح دانش و درک و فهم از سطوح شناختی بلوم به شکل معناداری از گروه کنترل بیشتر بود. بر اساس نتایج آماری می توان نتیجه گرفت که به کاربردن روش تلفیقی توانسته است میزان یادگیری را در گروه آزمایش به شکل معناداری افزایش دهد.

Keywords:

روش تلفیقی , کلاس معکوس , ۵E , طراحی محتوا , پیشرفت تحصیلی , ترموشیمی