بررسی خطاهای مفهومی عدد اکسایش در کتاب شیمی دبیرستان و اصلاح آن در چارچوب آموزش مبتنی بر تفکر علمی

هدف در فرآیند آموزش عدد اکسایش در کتاب شیمی دبیرستان یکی از چالشهای جدی کج فهمی دانش آموزان در تفسیر صحیح این مفهوم در ترکیبات پیچیده مانند سولفوناتها، منگناتها، نیتروترکیبات و کربوکسیلاتهاست. این مطالعه با هدف شناسایی موارد رایج کج فهمی عدد اکسایش و ارائه راهکارهای اصلاحی با تحلیل دقیق ترکیبات و مقایسه عدد اکسایش و بار رسمی به بررسی عمیق ساختارهای چالش برانگیز پرداخته است. استفاده از گفت وگوهای تحلیلی میان معلم و دانش آموز و بررسی تجربیات کلاسی، بخش مهمی از این پژوهش را تشکیل می دهد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که استفاده از رویکرد تحلیلی مقایسه ای و تصویری در تدریس مفاهیم عدد اکسایش، منجر به درک عمیق تر و کاهش خطاهای مفهومی در دانش آموزان می شود. همچنین بازنگری در شیوه های تدریس سنتی و طراحی فعالیت های آموزشی هدفمند، به ویژه برای نسل زد و آلفا، تاثیر مستقیم بر فهم مفاهیم بنیادین شیمی دارد. همچنین، با ارائه مروری جامع بر روش های نوین آموزشی و پیشنهادات کاربردی، این مطالعه می تواند راهنمایی موثر برای معلمان و پژوهشگران در مسیر بهبود آموزش شیمی و ارتقای سطح یادگیری دانش آموزان باشد.

Keywords:

عدد اکسایش , آموزش شیمی , کج فهمی مفهومی , نسل زد و آلفا , ترکیبات چالش برانگیز , روش های نوین تدریس