بررسی تطبیقی چالش های قراردادهای هوشمند مبتنی بر بلاکچین در نظام حقوقی ایران با کشورهای آلمان و آمریکا

این مقاله به بررسی قراردادهای هوشمند مبتنی بر فناوری بلاکچین و چالشهای قانونی مرتبط با آنها در کشورهای ایران، آلمان و ایالات متحده می پردازد. قراردادهای هوشمند که بدون واسطه و به صورت خودکار اجرا می شوند، امکانات جدیدی برای توافقات حقوقی فراهم کرده اند. با این حال فقدان تعاریف دقیق، تطبیق قوانین سنتی با این فناوری نوظهور و چالشهای اجرایی از مهمترین موانع پذیرش این قراردادها در نظامهای حقوقی مختلف است. در ایران، مسائل فقهی، حقوقی و فرهنگی همچنان موانعی اساسی در مسیر پذیرش این نوع قراردادها به شمار می آیند. آلمان با ایجاد چارچوبهای قانونی اولیه تلاش کرده است این قراردادها را با نظام حقوقی خود تطبیق دهد، اما همچنان چالشهایی در زمینه اعتبار، اجرا و رفع اختلافات وجود دارد. در ایالات متحده به دلیل نظام فدرال پذیرش قراردادهای هوشمند به صورت ناهماهنگ انجام شده است و هر ایالت رویکرد متفاوتی اتخاذ کرده است. در پایان، مقاله پیشنهادهایی برای تعریف، قانونی، آموزش عمومی، توسعه ابزارهای اجرایی و اصلاحات حقوقی ارائه می دهد تا پذیرش این فناوری در نظامهای حقوقی تسهیل شود.

Keywords:

بلاکچین , قراردادهای هوشمند , تحلیل تطبیقی , چالشهای حقوقی , نظام حقوقی ایران , نظام حقوقی آلمان , نظام حقوقی آمریکا , هوشمند