بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای اثربخشی بین فردی و توجه آگاهی بر کاهش افکار خودکشی دانش آموزان ۱۲ تا ۱۵ ساله

هدف این پژوهش بررسی اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر کاهش افکار خودکشی دانش آموزان دختر شهر کرمانشاه بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ در شهر کرمانشاه مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر هر گروه ۱۵ نفر) بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سنجش افکار خودکشی بود. گروه آزمایش ۱۰ جلسه یک ساعته تحت رفتار درمانی دیالکتیکی قرار گرفتند و گروه کنترل، آموزشی دریافت نکرد. در پایان جلسات پس آزمون به عمل آمد. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس تک متغیره انجام شد. نتایج نشان داد که رفتار درمانی دیالکتیکی بر کاهش افکار خودکشی در مرحله پس آزمون اثر معنی دار داشته است.

Keywords:

رفتار درمانی دیالکتیکی , افکار خودکشی , دانش آموزان