تحلیل برنامه ریزی منابع انسانی: مروری جامع بر ادبیات و چارچوب نظری

برنامه ریزی منابع انسانی (HRP) یکی از ارکان اصلی مدیریت استراتژیک منابع انسانی است که نقش حیاتی در بهبود عملکرد سازمانی، افزایش بهره وری و ایجاد مزیت رقابتی پایدار دارد. تغییرات سریع محیط اقتصادی، فناوری، جمعیت شناختی و بازار کار، سازمان ها را ملزم می سازد تا مدیریت نیروی انسانی را با رویکردی آینده نگر و استراتژیک انجام دهند. هدف این مقاله ارائه تحلیلی جامع از برنامه ریزی منابع انسانی شامل مفاهیم، اهداف، فرآیندها، مدل ها، پیامدها و چالش ها بر اساس مرور نظام مند ادبیات علمی فارسی و انگلیسی است. روش پژوهش از نوع مروری-تحلیلی بوده و داده ها از بررسی ۳۰ منبع معتبر شامل ۲۰ منبع انگلیسی و ۱۰ منبع فارسی استخراج شده است. یافته ها نشان می دهد که HRP، در صورتی که با استراتژی سازمان همسو و مبتنی بر شایستگی ها و فناوری های نوین اجرا شود، می تواند به افزایش بهره وری، ارتقای عملکرد، کاهش ریسک های منابع انسانی و افزایش رضایت و تعهد کارکنان منجر شود (Armstrong, ۲۰۲۰; Boxall & Purcell, ۲۰۱۶; قاسمی و همکاران، ۱۳۹۸). این مطالعه همچنین چارچوب تحلیلی برای برنامه ریزی منابع انسانی ارائه می دهد و پیشنهادهایی عملی برای مدیران و پژوهشگران در راستای بهبود اثربخشی HRP ارائه می کند.

Keywords:

برنامه ریزی منابع انسانی , مدیریت استراتژیک منابع انسانی , شایستگی , سرمایه انسانی , عملکرد سازمانی