کارکردهای مقابله ای توابع لجستیکی در مدیریت یکپارچه کشاورزی

کشاورزی هوشمند یک رویکرد نوآورانه است که با بهره گیری از فناوری های پیشرفته، امکان بهینه سازی فرآیندهای کشاورزی و افزایش بهره وری منابع را فراهم می کند. این فناوری همچنین می تواند به تغذیه جمعیت رو به رشد جهان کمک کند. با افزایش بهره وری و کاهش ضایعات، هوش مصنوعی می تواند تولید غذا را بدون نیاز به گسترش زمین های کشاورزی افزایش دهد. با این حال، این هدف نیازمند همکاری بین دولت ها، شرکت ها و کشاورزان است. پیاده سازی فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در کشاورزی نیازمند سرمایه گذاری اولیه قابل توجهی است. خرید پهپادها، حسگرها یا ربات های کشاورزی برای کشاورزان کوچک، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، دشوار است. برای مثال، هزینه یک پهپاد کشاورزی می تواند چندین هزار دلار باشد، که برای بسیاری از کشاورزان غیرقابل دسترس است. علاوه بر این، استفاده از این فناوری ها نیازمند آموزش و زیرساخت های دیجیتال مانند اینترنت پرسرعت است. در مناطق روستایی، کمبود دسترسی به اینترنت و دانش فنی می تواند مانع از پذیرش گسترده هوش مصنوعی شود. با این حال، ابتکاراتی مانند ارائه ابزارهای منبع باز و یارانه های دولتی می توانند این موانع را کاهش دهند. هوش مصنوعی دسترسی به بازارهای جهانی را تسهیل کرده است. با تحلیل روندهای جهانی و نیازهای مصرف کنندگان، کشاورزان می توانند محصولات خود را به بازارهای جدید صادر کنند. با این حال، این فناوری به زیرساخت های دیجیتال و دانش بازاریابی وابسته است، که ممکن است برای کشاورزان محلی چالش برانگیز باشد. مدیریت یکپارچه محصولات کشاورزی، که اغلب به عنوان مدیریت یکپارچه آفات (IPM) یا مدیریت یکپارچه محصولات کشاورزی (ICM) شناخته می شود، نقش مهمی در حفاظت از محیط زیست ایفا می کند. با بررسی راندمان کاری این دو سطح از علوم پایشی به درجات بالاتری از کیفیت و کمیت محصولات خواهیم رسید.

Keywords:

کشاورزی هوشمند , پایش , مدیریت یکپارچه کشاورزی , کشاورزی دقیق , سیاست لجستیک