نقش میکروبیوم روده ای در کنترل یا تشدید مقاومت آنتی بیوتیکی در گربه های خانگی

در دهه های اخیر، مقاومت آنتی بیوتیکی به یکی از تهدیدهای فزاینده برای سلامت عمومی تبدیل شده و دامنه آن فراتر از انسان، حیوانات خانگی را نیز دربر گرفته است. گربه های خانگی، به سبب زندگی در مجاورت انسان و تعامل مستمر با محیط های شهری، می توانند به عنوان مخازن بالقوه ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی عمل کنند و در انتقال این ژن ها میان انسان، حیوان و محیط نقش مهمی داشته باشند. پژوهش های اخیر نشان می دهد که ترکیب و توازن میکروبیوم روده نقش تعیین کننده ای در کنترل یا تشدید مقاومت دارویی در گربه ها دارد. برهم خوردگی این توازن، که به دیس بیوز شناخته می شود، با افزایش ژن های مقاومت از جمله blaTEM و blaCTX-M و نیز ژن های مرتبط با مقاومت به تتراسایکلین و آمینوگلیکوزیدها ارتباط معناداری دارد. علاوه براین، برخی الگوهای غذایی از جمله رژیم های پرپروتئین و کم کربوهیدرات می توانند تنوع ژن های مقاومت را افزایش داده و نقش روده را در شکل گیری رزیستوم تحت تاثیر قرار دهند. هرچند مصرف پروبیوتیک های مناسب می تواند به بازگرداندن تعادل میکروبی کمک کند، اما باید توجه داشت که برخی محصولات تجاری ممکن است حامل ژن های مقاومت قابل انتقال باشند؛ بنابراین انتخاب پروبیوتیک های ایمن و ارزیابی شده ضرورت دارد. در نهایت، مدیریت این چالش مستلزم رویکردی مبتنی بر «سلامت واحد» است که در آن سلامت انسان، حیوان و محیط به عنوان ابعادی درهم تنیده برای کنترل موثر و پایدار مقاومت آنتی بیوتیکی در نظر گرفته می شود.

Keywords:

میکروبیوم روده , مقاومت آنتی بیوتیکی , گربه خانگی , دیس بیوز , پروبیوتیک