بررسی تاثیر فیزیوتراپی و درمان های کمکی بر بهبود عملکرد اندام و کاهش التهاب پس از جراحی TPLO در سگ ها

پارگی رباط صلیبی قدامی (CrCL) یکی از شایع ترین آسیب های ارتوپدی در سگ هاست و معمولا با جراحی TPLO (Tibial Plateau Leveling Osteotomy) درمان می شود. با وجود اینکه این تکنیک در ایجاد پایداری مفصل زانو موفقیت بالایی دارد، روند برگشت کامل عملکرد اندام و رسیدن به تحرک طبیعی اغلب طولانی بوده و معمولا با درجاتی از التهاب مفصلی همراه است. در سال های اخیر، روش های تکمیلی مختلف مانند فیزیوتراپی فعال، درمان شوکی خارج بدنی (ESWT) (Extracorporeal Shock Wave Therapy) و استفاده از رژیم های غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا-۳ برای بهبود کیفیت ترمیم بافت و کاهش التهاب مورد توجه قرار گرفته اند. هدف این مقاله، مرور و مقایسه نتایج مطالعاتی است که تاثیر این مداخلات را بر شاخص های عملکردی، التهابی و یافته های رادیوگرافیک پس از TPLO بررسی کرده اند. نتایج سه پژوهش اصلی نشان می دهد که فیزیوتراپی و تغذیه درمانی مبتنی بر امگا-۳ می توانند به طور قابل توجهی تحمل وزن، دامنه حرکتی، سطح فعالیت و شدت التهاب مفصلی را بهبود دهند و همچنین روند پیشرفت آرتروز را کند کنند. از سوی دیگر، ESWT عمدتا به بهبود عملکرد کوتاه مدت اندام کمک می کند. در مجموع، ترکیب فیزیوتراپی با تغذیه درمانی غنی از امگا-۳ بیشترین تاثیر را بر نتایج عملکردی پس از جراحی داشته و می تواند به بهبود سریع تر و باکیفیت تر دوره بازتوانی منجر شود.

Keywords:

TPLO , فیزیوتراپی , امگا-۳ , شوک تراپی , بازتوانی ارتوپدی