بهینه سازی مصرف انرژی در صنعت ساختمان با بهره گیری از مصالح نوین مبتنی بر باکتری ها و نانومواد

با افزایش استفاده از بتن در سازه های ساختمانی، ماندگاری بتن ها و ایجاد ترک در آن به یکی از چالش های مهم دوام سازه تبدیل شده اند. ترک های کوچک و میکروسکوپی نیز می توانند مسیر نفوذ آب و مواد شیمیایی ایجاد کنند و باعث کاهش دوام و خوردگی میلگردهای تقویتی شوند. بتن های خودترمیم شونده مبتنی بر باکتری، با استفاده از باکتری های زنده یا خوابیده، می توانند با تولید کربنات کلسیم، ترک ها را مهر و موم کنند و نفوذپذیری بتن را کاهش دهند. علاوه بر این، استفاده از نانوذرات به عنوان حامل و محافظ باکتری ها باعث افزایش پایداری و توزیع یکنواخت رسوب کربنات کلسیم می شود. این فناوری نوین نه تنها خواص مکانیکی و دوام بتن را بهبود می بخشد، بلکه با کاهش تعمیرات و نگهداری، به بهره وری انرژی و پایداری محیطی ساختمان ها کمک می کند. این مقاله مروری، مکانیزم خودترمیمی، انواع باکتری ها، روش های محافظت و کپسوله سازی، تاثیر نانوذرات و اثرات آن بر مصرف انرژی در بتن های خودترمیم را بررسی می کند.

Keywords:

فرایندهای متابولیکی , فناوری های نوین , باکتری , نانوذرات , کاهش انتقال حرارت