بررسی مزایای مکان یابی و طراحی اقامتگاه بومگردی با رویکرد پایداری در ارتباطات محیطی (مورد مطالعه شهر جدید ایوانکی)

رشد شتابان شهرنشینی و تمرکز جمعیت در کلان شهرهای ایران، به ویژه تهران، طی دهه های اخیر پیامدهای گسترده ای در ابعاد زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی به همراه داشته است. در پاسخ به این روند، ایجاد شهرهای جدید باهدف جذب سرریز جمعیتی و ایجاد تعادل فضایی در پیرامون کلان شهرها موردتوجه قرارگرفته است. شهر جدید ایوانکی به عنوان یکی از شهرهای جدید شرق تهران، باهدف اسکان نیروهای شاغل در شهرک های صنعتی اطراف و کاهش فشار جمعیتی و ترافیکی تهران شکل گرفته و به دلیل موقعیت مکانی و اقلیمی خاص خود، ظرفیت های قابل توجهی برای توسعه کاربری های گردشگری، به ویژه اقامتگاه های بوم گردی دارد. بااین حال، در بسیاری از موارد، مکان یابی اقامتگاه های بوم گردی بدون توجه کافی به معیارهای محیطی، اقلیمی و فرهنگی انجام می شود که این امر موجب کاهش پایداری محیطی، تضعیف اصالت فرهنگی و افت کیفیت تجربه گردشگران می گردد. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی تحلیلی و با بهره گیری از مدل سوآت به شناسایی و تحلیل عوامل موثر در مکان یابی و طراحی اقامتگاه های بومگردی پایدار در شهر جدید ایوانکی می پردازد. تمرکز اصلی تحقیق بر مفهوم ارتباط محیط و نقش آن در تقویت تعامل میان انسان، طبیعت، کالبد و فرهنگ محلی است. نتایج پژوهش نشان می دهد که فرصت ها و نقاط قوت محیطی، اجتماعی و اقتصادی شهر ایوانکی بر نقاط ضعف و تهدیدها غلبه دارد و راهبرد مناسب برای توسعه اقامتگاه بومگردی سازگار با اقلیم، متکی بر معماری بومی همراه با مشارکت جامعه محلی می تواند به ارتقای کیفیت زیست، تقویت هویت شهری، توسعه اقتصاد فرهنگ و تحقق گردشگری پایدار در شهر جدید ایوانکی منجر شود.

Keywords:

مکان یابی , اقامتگاه بوم گردی , معماری پایدار , ارتباطات محیطی , شهر جدید ایوانکی