تاثیر هوش مصنوعی بر سلامت و رفتار کارکنان در سازمان ها

ورود هوش مصنوعی به سازمان ها، نه تنها یک تحول فناورانه بلکه نقطه عطفی در بازتعریف نقش و جایگاه نیروی انسانی به شمار می آید. این فناوری توانسته است الگوهای سنتی کار را دگرگون ساخته و فرصت های متعددی را برای ارتقای بهره وری، بهبود کیفیت تصمیم گیری و توسعه نوآوری فراهم آورد. از یک سو، بهره گیری از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند موجب افزایش سرعت و دقت در انجام وظایف، کاهش خطاهای انسانی، شخصی سازی تجربه کاری کارکنان و ارتقای بهزیستی شغلی آنان گردد. از سوی دیگر، این روند خالی از چالش نیست و مخاطراتی همچون کاهش استقلال شغلی، فرسودگی ناشی از اتوماسیون، اضطراب ناشی از نظارت مستمر و همچنین بروز سوگیری های الگوریتمی می تواند سلامت روانی، اجتماعی و حرفه ای کارکنان را با تهدید جدی روبه رو سازد. این مقاله با بهره گیری از رویکرد اجتماعی فنی، به تحلیل هم زمان فرصت ها و تهدیدهای ناشی از حضور هوش مصنوعی در محیط های کاری می پردازد و با تمرکز بر تعامل انسان و ماشین، راهکارهایی برای ایجاد تعادل میان بهره گیری از فناوری و حفظ کرامت و سلامت کارکنان ارائه می دهد.

Keywords:

هوش مصنوعی , سلامت کارکنان , رفتار سازمانی , فرسودگی شغلی , بهره وری