تاریخ برهنگی

این پژوهش با عنوان «تاریخ برهنگی» به بررسی تبار تاریخی و صورت بندی های گفتمانی مفهوم برهنگی در تمدن های مختلف می پردازد. مسئله اصلی تحقیق آن است که برهنگی چگونه از یک وضعیت صرفا زیستی به یک مقوله فرهنگی-اجتماعی و معرفتی تبدیل شده و در بسترهای تاریخی متفاوت، معانی متکثر و گاه متعارض یافته است. در این چارچوب، برهنگی نه به عنوان فقدان پوشش، بلکه به مثابه یک برساخت تاریخی در نظر گرفته می شود که در تعامل با نظام های قدرت، رژیم های دانایی، ساختارهای اخلاقی و صورت بندی های زیبایی شناختی شکل می گیرد. روش شناسی پژوهش مبتنی بر رویکرد تاریخی-تبارشناختی و تحلیل گفتمان است و با بهره گیری از منابع فلسفی، تاریخی، انسان شناختی و مطالعات فرهنگی، تحولات معنایی بدن و برهنگی را از جهان باستان تا عصر دیجیتال دنبال می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که در یونان باستان بدن در نسبت با ایده آل های زیبایی و فضیلت صورت بندی می شود، در روم در چارچوب نمایش قدرت و نظم اجتماعی قرار می گیرد، در سنت های ابراهیمی در پیوند با گناه، شرم و رستگاری فهم می شود، در سنت های شرقی در نسبت با ریاضت و رهایی تفسیر می گردد، در رنسانس به موضوع بازنمایی هنری و علمی بدل می شود، در مدرنیته درون سازوکارهای زیست سیاسی و رسانه ای قرار می گیرد و در نهایت در عصر دیجیتال به داده، تصویر و شبیه سازی تقلیل می یابد. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که بدن انسانی همواره درون شبکه ای از گفتمان های تاریخی تولید و بازتولید شده و برهنگی به عنوان یک نقطه کانونی، امکان مشاهده تغییرات این گفتمان ها را فراهم می سازد. بنابراین، تاریخ برهنگی را می توان به مثابه تاریخ تحول شرایط امکان ادراک بدن در نظر گرفت.

Keywords:

برهنگی , بدن , تاریخ بدن , تبارشناسی , تحلیل گفتمان