جنگ و صلح در طبیعت : درس هایی از پنج گونه

این مقاله به بررسی تطبیقی رفتارهای جنگ طلبانه در پنج گونه حیوانی (شامپانزه، شیر، گرگ، دلفین پوزه بطری و بونوبو) و مقایسه آن با نمونه های مشابه در جوامع انسانی می پردازد. این مقاله با تکیه بر فرضیه زیست دوستی (Biophilia) به عنوان چارچوب نظری، ریشه های مشترک رفتارهای جنگ طلبانه در انسان و حیوانات را بررسی می کند. هدف اصلی، یافتن ریشه های مشترک رفتاری در مسئله جنگ و صلح و جداسازی عواملی است که مختص گونه انسان هستند (مانند ایدئولوژی، فرهنگ، تاریخ). یافته های مقاله نشان می دهد که سه علت اصلی – منابع، قلمرو و جفت – در همه گونه های مورد بررسی (از جمله انسان) مشترک است. با این حال، انسان برخلاف حیوانات، برای «ایده» نیز می جنگد؛ عواملی مانند انتقام، تعصب، ملی گرایی و آرمان های ایدئولوژیک، جنگ های انسانی را از نبردهای حیوانی متمایز می سازد. در نقطه مقابل، گونه بونوبو (با 98.8٪ شباهت ژنتیکی به انسان) الگوی صلح آمیزی از زندگی اجتماعی ارائه می دهد که در آن ماده ها نقش کلیدی در کاهش پرخاشگری و حل مناقشات ایفا می کنند. این یافته نشان می دهد که ژنتیک به تنهایی تعیین کننده رفتارهای تهاجمی نیست و عوامل محیطی و اجتماعی نقش اساسی دارند. مقاله با اشاره به ضرورت بازتعریف مفهوم «آزادی» در جوامع انسانی و نیاز به رویکرد «ابرارگانیسمی» برای کاهش جنگ ها به پایان می رسد.

Keywords:

جنگ و صلح , رفتار تطبیقی , شامپانزه و بونوبو , ایدئولوژی , فرضیه زیست دوستی