بررسی تطبیقی فرآیند خلق نقش در هنر بازیگری و حضور عنصر انسانی (اجراگر) در هنر پرفورمنس

هنر پرفورمنس و هنر بازیگری نوعی از هنرهای اجرایی و نمایشی است که در عصر پست مدرن شکل گرفته است. به دلیل نو بودن آن، نظریه پردازان این هنر هنوز به تعریف و ویژگی های کامل و مشترکی نرسیده اند ولی می توان به طور کلی به ویژگی های مشترکی از آن دست یافت که مورد قبول اکثر نظریه پردازان آن است. معرفی این هنر که محصول دوران پست مدرن است و بسیاری از ویژگی های آن، ساخته انسان دوران پس از مدرنیته است و خاستگاه آن غرب است؛ بررسی چگونگی روند شکل گیری و انتقال آن امری پیچیده است. با وجود این پیچیدگی، پرداختن به پدیده حضور اجراگر در پرفورمنس و همچنین بدن بازیگر به عنوان گونه ای هنر خود ارجاع، که با حضور همزمان بدنی اجراگر و تماشاگر درصدد نمایاندن بدن هایی واقعی در فضای واقعی است. هدف اصلی این پژوهش آن است که به سمت ایده های خلاقانه و کاربردی و میان رشته ای برای فرآیند خلق یک اثر هنری گام برداریم. روش پژوهش حاضر به صورت توصیفی – تحلیلی، بر اساس زندگی و زیست هنرمندان بازیگر و پرفورمر صورت گرفته است، که استناد به منابع کتابخانه ای و با استفاده از مستندات است که با تکیه بر مطالعات هنرهای نمایشی و پرفورمنس شکل گرفته است. یافته ها چنین به نظر می رسد یافتن مشترکات خلاقیت بین هنرمند بازیگر و اجراگر پرفورمنس به ویژه حضور آنها در صحنه دست پیدا کنیم. که با توجه به ابزار های هنری بازیگر و هنرمند پرفورمنس در فرآیند خلاقه خویش و تولید اثر هنری برای ارسال و انتقال پیام ،شکل هایی از هنرهای جدید را بوجود می آورد. که در این پژوهش به بررسی تداخل آنها خواهم پرداخت. روش تحقیق با استناد به منابع کتابخانه ای و بنیادی کاربردی با رویکرد توصیفی تحلیلی گردآوری شده است. واژگان کلیدی: هنر بازیگری، هنر پرفورمنس، خلاقیت، حضور، اجراگر

Keywords:

هنر بازیگری , هنر پرفورمنس , خلاقیت , حضور , اجراگر