رابطه بلوغ عاطفی، اضطراب و خستگی روانی با رضایت زناشویی در زوجین متعارض

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بلوغ عاطفی، اضطراب و خستگی روانی با رضایت زناشویی در زوجین متعارض بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است و به شناسایی روابط بین متغیرهای روان شناختی و کیفیت روابط زناشویی بدون مداخله پژوهشگر می پردازد. جامعه آماری شامل زوجین متعارض ساکن تهران با حداقل سه سال زندگی مشترک بود که بر اساس نمرات پایین در مقیاس رضایت زناشویی و نمرات بالای تعارض انتخاب شدند و حجم نمونه شامل 384 زوج با روش نمونه گیری در دسترس تعیین شد. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های بلوغ عاطفی، اضطراب، خستگی روانی، رضایت زناشویی و مقیاس تعارض زناشویی کانزاس بود که پایایی و روایی آن ها در مطالعات پیشین تایید شده است. داده ها پس از جمع آوری در نرم افزار SPSS تحلیل شد و آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه برای بررسی روابط و پیش بینی رضایت زناشویی به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که بلوغ عاطفی با رضایت زناشویی رابطه مثبت و معناداری دارد (r = 0.604, p < 0.01)، در حالی که اضطراب (r = -0.539, p < 0.01) و خستگی روانی (r = -0.537, p < 0.01) با رضایت زناشویی رابطه منفی و معناداری دارند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که بلوغ عاطفی نقش تقویت کننده و اضطراب و خستگی روانی نقش تهدیدکننده در پیش بینی رضایت زناشویی ایفا می کنند و این سه متغیر 44.2 درصد از تغییرات رضایت زناشویی را تبیین می کنند. یافته ها بیانگر اهمیت بلوغ عاطفی در افزایش رضایت زناشویی و تاثیر منفی اضطراب و خستگی روانی بر کاهش کیفیت روابط زوجین متعارض است و می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات روان شناختی و ارتقای سلامت خانواده باشد. این پژوهش همچنین نشان می دهد که سنجش و مدیریت عوامل روان شناختی می تواند نقش مهمی در بهبود رضایت زناشویی داشته باشد.

Keywords:

بلوغ عاطفی , اضطراب , خستگی روانی , رضایت زناشویی