تاثیرسطوح مختلف و دورآبیاری قطره ای برعملکرد و بهره وری آب در ژنوتیپ های مختلف برنج

با توجه به کمبود منابع آبی و مصرف بالای آب در شالیزاریها، یافتن روشهای نوین آبیاری ضروری است. در این مطالعه، اثرات استفاده از آبیاری قطرهای )تیپ( بر عملکرد ژنوتیپهای مختلف برنج بررسی شد. آزمایش به صورت کرتهای دوبار خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل دور آبیاری )یک، دو و سه روزه( بهعنوان عامل اصلی، حجم آبیاری 100)، 130 و 150 درصد تبخیر از تشتک کلاس (A به عنوان عامل فرعی، و ژنوتیپهای برنج )لاینهای IR2، IR6 و رقم بومی طارم( بهعنوان عامل فرعی فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه درترکیبهای مختلف دور یکروزه با ژنوتیپهای طارم )حجم (%100 و IR2 )حجم (%130 حاصل شد، هرچند با تیمار حجم 150 درصد اختلاف معنی داری نداشت. همچنین، با افزایش دور آبیاری از یک به سه روز و افزایش حجم آبیاری، عملکرد و صفات زراعی ژنوتیپهای برنج کاهش یافتند. بر اساس یافته های حاصله، کاشت رقم طارم تحت دور آبیاری یک روزه و حجم آبیاری 100 درصد موجب کاهش 33 درصدی حجم آبیاری و افزایش بیش از 50 درصدی بهره وری آب آبیاری نسبت به تیمار پایه )حجم (%150 گردید. بنابراین، با توجه به نتایج حاصل از مطالعه حاضر، استفاده از رقم بومی طارم تحت دور آبیاری یک روزه و حجم آبیاری 100 درصد به عنوان تیمار بهینه جهت دستیابی به هدف دوگانه حفظ عملکرد و افزایش بهره وری آب آبیاری معرفی میگردد.

Keywords:

آبیاری قطره ای , بهره وری آب , حجم آبیاری , دور آبیاری , ژنوتیپ برنج , عملکرد