از ساختار معنادار تا ساختار رباعی (نگاهی جامعه شناختی به ارتباط میان جهان بینی عصر رودکی با ساختار رباعی)
Publish place: Research in Persian Language & Literature، Vol: 8، Issue: 16
Publish Year: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 712
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PLL-8-16_001
تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1393
Abstract:
رباعی قالب شعریای است که نخست در میان شاعرانی ایرانی رواج یافته، سپس به شعر عرب راه پیدا کرده است؛ اما با وجود آنکه عده ای چون شمس قیس رازی رباعی را ساخته رودکی می دانند، به دلیل عدم وجود اسناد کافی، درباره اینکه مبدع آن چه کسی است، اتفاق نظری وجود ندارد؛ تا جایی که گروهی معتقدند که رباعی ریشه در خسروانی های پیش از اسلام داشته است و برخی نیز نخستین رباعی ها را به صوفیه منسوب کرده اند. در این مقاله نویسندگان با اعتقاد به اینکه چنین پژوهش هایی نتیجه متقنی نخواهد داشت، این موضوع را از منظری دیگر نگریسته، تلاش کرده اند تا با استفاده از نظریه ساختار گرایی تکوینی لوسین گلدمن- که میان شکل اثر و جهان نگری حاکم بر عصری که اثر در آن شکل گرفته است، ارتباط برقرار می کند- نشان دهند که چگونه قالب رباعی- البته در معنای مصطلح وامروزی آن- که از ساختاری منطقی برخوردار است، انعکاس جهان نگری عقلانی شاعران خردگرای سبک خراسانی است، نه شکل تکامل یافته شعر ایران پیش از اسلام
Keywords:
Authors
احمد خاتمی
استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی
منا علی مددی
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی
عیسی امن خانی
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی