زمین لغزش و منابع طبیعی

منابع طبیعی هر کشوری، از مهمترین و با ارزشترین سرمایه های ملی آن کشور در رفع نیاز جمعیت رو به رشد به حساب امده و می تواند پشتوانه محکمی برای رشد اقتصادی آن کشور باشد. تخریب و نابودی این منابع چه در اثر عوامل طبیعی و چه در اثر فعالیتهای انسانی، موجب بروز مشکلات بسیاری در راه توسعه و تامین نیازهای حیاتی افراد جامعه، خواهدگردید و وابستگی کشور را به منابع خارجی در پی خواهد داشت. بدین جهت واضح است که در نظر گرفتن این منابع و حفظ، حمایت و اصلاح آن در اجرای کلیه ی طرح های عمرانی و توسعه اقتصادی ضروری است و این ضرورت روز به روز بیشتر خود را می نمایاند. نیل به این هدف، مستلزم نگرش سیستمی و در نظر نگرفتن کلیه عوامل موثر طبیعی و انسانی میباشد تا بتوان بر اساس این نگرش، با اعمال مدیریتی جامع در حوضه های آبخیز کشور به بهره برداری بهینه از زمین و منابع دیگر پرداخت. و از بروز مشکلات و مسائل محیطی ناشی از اثرات تشدید کننده فعالیت های انسانی جلوگیری نمود. از جمله اصلی ترین مسائلی که در این نگرش سیستمی مورد کنکاش قرار می گیرد، عوامل بر هم زننده ای چون فرسایش، زمین لغزش و ... و همچنین عوامل طبیعی موثر در وقوع آنها، رابطه دو طرفه آنها با فعالیتهای انسانی، بررسی روشهای مقابله با آنها، و نهایتا ارائه دستور العمل ها و برنامه رزیهای کاربردی راضی برای به حداقل رساندن زیانهای ناشی از آنها هستند، که مورد توجه دست اندرکاران، ابخیزداری، منابع طبیعی و محیط زیست کشور می باشند. در این گفتار به بررسی جایگاه مطالعات زمین لغزش درحفاظت ازمنابع طبیعی و سابقه این مطالعات در سازمانهای مربوطه پرداخته می شود.